TWARZ  / o kobiecie, która patrząc w przyszłość widzi przeszłość 
THE FACE / about a woman who sees the past when she looks into the future 

reżyseria / director: Ewelina Ciszewska, Robert Baliński   
dramaturgia i choreografia / dramaturgy and choreography: Ewelina Ciszewska 
scenariusz / script: Robert Baliński, Ewelina Ciszewska 
idea instalacji i koncepcja przestrzeni / installation idea and spatial concept: Robert Baliński 
kostiumy / costume design: Ewelina Ciszewska 
kompozycja i muzyka na żywo / composition and live music: Marcin Krzyżanowski 
opracowanie koncepcji instalacji multimedialnej / multimedia installation concept development: 
prof. dr hab. Krzysztof Opieliński, dr inż. Piotr Pruchnicki Politechnika Wrocławska / Wrocław University of Science and Technology, Katedra Akustyki, Multimediów i Przetwarzania Sygnałów 
Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów 
obsada / cast: Ewelina Ciszewska, Aleksandra Klocek, Mirosława Lombardo 
czas trwania / duration 45’ 

14+ 

TWARZ / THE FACE koncentruje się wokół pojęcia czasu w odczuciu ludzkim (fizycznym i duchowym) i towarzyszących mu stanów. Żyjemy w kole życia. Nasza symboliczna nić, tkana z rozmachem, zatacza koło. Czas w swojej definicji zawiera następstwo zdarzeń. Podróżujemy od chwili narodzin aż do zbliżającego się ludzkiego finału. Czas mieści w sobie różne jakości, które przekładamy na ruch i dźwięk, jak chwila, moment, zatrzymanie, trwanie, rozciąganie. W swojej istocie zawiera również aktywność i powtarzalność, co ma związek z jednej strony z rutyną, z drugiej zaś z rytuałem. Czas jako zjawisko jest pojęciem uniwersalnym i podstawowym nośnikiem informacji o człowieku, o tym, co było, co jest i co będzie. Człowiek ma naturalną potrzebę powrotów i dialogowania z czasem, zwłaszcza przeszłym i przyszłym. Fantazjuje więc w obawie o to, co będzie, ale też uparcie wraca do tego, co już się wydarzyło. Toczący się czas teraźniejszy zdaje się być tylko technicznym pomostem w tej dwubiegunowej podróży.  

Cyfrowa, interaktywna instalacja – zaprojektowana na potrzeby spektaklu – ma pomóc odczuć tę sceniczną rozmowę z czasem. Naciągnięte na dużą ramę elastyczne struny, wprawiane przez tancerkę w ruch, dzięki zainstalowanym czujnikom wygenerują dźwięk, który będzie inicjował dialog z muzyką tworzoną na żywo. O ile przewidywalność działań i zakres choreografii są opracowane i na swój sposób wiadome, o tyle finalny obraz i dźwięk złożą się w całość dopiero na oczach widza. Ten seans wydarza się tylko raz. 

TWARZ / THE FACE revolves around the concept of time as experienced by human beings – both physically and spiritually – and the states that accompany it. We live within the cycle of life. Our symbolic thread, woven with momentum and purpose, eventually comes full circle. Time, by definition, encompasses the succession of events. We journey from the moment of birth toward the inevitable end of human existence. 

Time contains many different qualities, which are translated in the performance into movement and sound: the instant, the moment, stillness, duration, extension. At its core, time also implies both activity and repetition, linking it on the one hand to routine and on the other to ritual. As a phenomenon, time is both universal and fundamental; it serves as a primary carrier of information about human beings – about what was, what is, and what is yet to come. 

Human beings possess a natural desire to return to the past and to engage in a dialogue with time, particularly with what has already happened and what is still to come. We fantasise about the future out of fear or anticipation, while persistently revisiting the events of the past. The present moment, constantly unfolding, seems merely a technical bridge within this bipolar journey. 

A digital, interactive installation designed specifically for the performance helps audiences experience this stage dialogue with time. Elastic strings stretched across a large frame are set in motion by the dancer. Equipped with sensors, they generate sounds that initiate a dialogue with music created live during the performance. While the choreography and the range of actions are carefully structured and therefore partly predictable, the final visual and sonic composition emerges only in front of the audience. 

This experience happens only once. Each performance is unique and unrepeatable. 

Teatr Sztuk  

Wrocław, Polska / Wrocław, Poland 
www.teatrsztuk.pl 

Teatr Sztuk to miejsce spotkania sztuki, nauki i nowych technologii, powstałe z potrzeby dialogu, eksperymentu oraz poszukiwania nowych form wyrazu. Od 2007 roku tworzy przestrzeń refleksji nad współczesnością, tożsamością i relacjami człowieka ze światem. 

Podstawą działalności zespołu jest pantomima – uniwersalny język ruchu i gestu, który Teatr rozwija, łącząc go z performansem, filmem, muzyką, multimediami oraz inspiracjami płynącymi z nauki. 

Teatr Sztuk tworzą artyści różnych specjalności i kultur. Dzięki współpracy, otwartości i kreatywności powstają projekty poszukujące nowych sposobów komunikacji artystycznej oraz nowych perspektyw interpretowania rzeczywistości. 

Teatr Sztuk is a space where art, science, and new technologies meet, created out of a need for dialogue, experimentation, and the exploration of new forms of expression. Since 2007, it has provided a platform for reflection on contemporary issues, identity, and the relationship between people and the world around them. 

The foundation of the company’s work is pantomime—a universal language of movement and gesture—which is combined with performance, film, music, multimedia, and inspirations drawn from science. 

Teatr Sztuk brings together artists from diverse disciplines and cultural backgrounds. Through collaboration, openness, and creativity, the company develops projects that explore new forms of artistic communication and offer fresh perspectives on contemporary reality.