Osoby studiujące i wykładające w naszej uczelni w składzie delegacji Akademii Teatralnej na festiwale w Indiach


Alfabet przedstawia subiektywny przegląd najważniejszych wydarzeń, spektakli i kreacji aktorskich w polskim teatrze w 2025 roku, pokazując, co w minionym sezonie zachwyciło, zaskoczyło i poruszyło recenzenta.
Poniżej lista wskazań dotycząca osób studiujących w naszej Filii (wraz z kategoriami):
Animacja:
• Julia Fidelus – monodram 20 DEN, reż. własna, projekt lalek: Magdalena Dąbrowska
L jak LALKI
• Nastia Magdziak i Katarzyna Mystkowska w Helenie, reż. Magdalena Dąbrowska, Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (Filia w Białymstoku);
O jak ODKRYCIE
• Julia Fidelus w monodramie 20 DEN, reż. własna, Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Filia w Białymstoku;
P jak (prze)PIĘKNI
• Lesia Pasichnyk i Tymoteusz Jucha w tańcu do utworu Adama Struga Puściła po stole do słów Bolesława Leśmiana w finale Heleny (reż. Magdalena Dąbrowska), Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (Filia w Białymstoku).
Gratulujemy serdecznie również absolwentkom i absolwentom naszej Filii, którzy zostali zauważeni w podsumowaniu.
Gdzieś może środa czwartek mówią że nie puszczą już do kościoła w niedzielę.
Nie puszczą mówią, no bo już końmi przeorali taką bruzdę, tylko jedną taką bruzdę. To jaka to była granica?
Dwójka studentów postanawia zrobić reportaż o swoich rodzinnych stronach – o dwóch pograniczach, polsko-białoruskim i polsko-niemieckim. Wybierają się więc w odwiedziny do swojej pierwszej rozmówczyni. Nie mają pojęcia, że raz rozpoczęta rozmowa nigdy się nie kończy.
W pamięć wbiły mi się tłumy, stojące po obu brzegach i patrzące na kilka umajonych barek. […] Milczące tłumy stojące po obu brzegach wielkiej rzeki, patrzący na siebie w milczeniu, nieufnie i podejrzliwie. To była rzeka, która dzieliła, nie łączyła.1
Tekst dramatu powstał na podstawie zebranych opowieści mieszkańców pogranicza. Historie prowadzą czytelnika niczym po wyznaczonej linii – od osoby do osoby – prowadząc ścieżkami ludzkiej pamięci, tworzą pejzaż niekoniecznie tego co było, ale raczej tego co utrwaliło się w zbiorowej świadomości. Drogi prowadzą wzdłuż granic, tych narysowanych przez człowieka oraz tych, które wyznaczyła natura. Tych państwowych, ale też tych, które dzielą nas ze względu na wyznanie, pochodzenie czy język. Pytanie czy muszą?
Czym różnią się słowa borderline i borderland? Co łączy ołówek Stalina z prognozą pogody w Niemczech z 1967 roku? I co mają z tym wspólnego bociany? Jeśli chcą państwo poznać odpowiedź na te i inne pytania, zapraszamy serdecznie.
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny. Aby zarezerwować miejsce, należy wysłać wiadomość mailową na adres tymoteuszsarosiek@gmail.com
Tekst:
Tymoteusz Sarosiek, Agata Nierzwicka
Czytają:
Gosia Bekisz, Zuzanna Blicharz, Julia Czerniewicz, Jakub Gujda, Jakub Jagielski, Barbara Kłoczko, Michalina Krzemianowska, Wojciech Leśniewski, Anna Łukasiak, Kacper Malinowski, Aleksandra M’hango, Kacper Rokosz, Tadeusz Wdowiak
Zrealizowano w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku.
Autorzy dziękują Akademii Teatralnej w Białymstoku za udostępnienie przestrzeni oraz obsługę techniczną.
____________________
Czy wiesz że: zajmujemy piąte miejsce w rankingu najbardziej okrągłych państw świata?! Polska z wynikiem 0,903 uplasowała się na piątej lokacie, ustępując jedynie Sierra Leone, Nauru, Zimbabwe i Watykanowi.2
Pogranicze – obszar położony blisko granicy oddzielającej terytoria różniące się pod pewnymi cechami. Najczęściej chodzi tu o granice państwowe. Na obszarach pogranicza obserwuje się przemieszanie pewnych cech, w tym kultur, z obu sąsiadujących ze sobą obszarów.3
1 – F. Miedziński, Polsko-niemiecka współpraca przygraniczna, Przegląd Zachodni 3/1961
2 – G. Ciruelos (https://gciruelos.com/what-is-the-roundest-country.html)
3 – Wikipedia (https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogranicze_(obszar))
Dlaczego zebry są w paski, a nie w kropki?
Dlaczego niebo jest niebieskie?
Czemu stół ma nogi, a nie ręce?
Ile może ważyć księżyc…
Zapraszamy do świata nieskończonej dziecięcej ciekawości — świata, w którym pytania są ważniejsze niż odpowiedzi. To podróż dla małych odkrywców i dorosłych, którzy wciąż chcą wiedzieć, pytać i dziwić się światu… Bo nie zawsze najważniejsze jest wiedzieć, lecz chcieć wiedzieć…
Występują: Zuzanna Blicharz, Jakub Jagielski, Karolina Klemczak, Łukasz Krasoń
Opieka pedagogiczna: prof. dr hab. Artur Dwulit, Agata Stasiulewicz
Muzyka: dr Marcin Nagnajewicz
Wykonanie lalek: Julia Mandziak (projekt), Karolina Baczar, Anna Chilińska, Magdalena Dąbrowska, Róża Turlińska, Zbigniew Romanyk
Obsługa techniczna: Nina Czaja, Tadeusz Wdowiak
Wiek odbiorców: spektakl skierowany do dzieci w wieku 6 – 9 lat i bliskich im osób dorosłych
Czas trwania: 45 minut
Spektakl inspirowany twórczością Maliny Prześlugi.
3.12 (środa), godz. 9:00 (spektakl przeznaczony dla grup przedszkolnych i szkolnych, REZERWACJA)
4.12 (czwartek), godz. 9:00 (spektakl przeznaczony dla grup przedszkolnych i szkolnych, REZERWACJA)
5.12 (piątek), godz. 9:30 (spektakl przeznaczony dla grup przedszkolnych i szkolnych, REZERWACJA)
6.12 (sobota), godz. 16:00 (BRAK MIEJSC)
7.12 (niedziela), godz. 12:00 (BRAK MIEJSC)
Rezerwacje biletów przyjmujemy telefonicznie w godz. 9:00-15:00 (tel.: 85 743 54 53).
Bilety 20 – 50 zł. Zapoznaj się ze szczegółowymi informacjami dla widzów (link otwiera się w nowym oknie).
Autor plakatu: Michał Klemczak, 10 lat

20 listopada (czwartek) o godz. 18:00 na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej przy ul. Oskara Sosnowskiego 11 w Białymstoku uczestnicy obejrzą impAKT – projekt, który jest żywą strukturą performującą narzędzia AI.
W pokazie ze strony naszej uczelni będą uczestniczyć osoby studiujące: Aleksander Piesiecki, Bartłomiej Kowalski, Dominika Šoškova, Iza Makiel, Julia Żak, Julia Potrykus, Justyna Bożewicz, Łukasz Krasoń, Aleksandra Miętka, Lilianna Kłos, Nina Czaja.
W pracach nad etiudą uczestniczyli: Anna Chlebica, Lada Borovska, Lesia Pasichnyk, Ewelina Głowacka, Marta Wieczorkiewicz, Viktoriia Yefremova, Urszula Zasłona z naszej uczelni oraz Paulina Borkowska, Zuzanna Godlewski, Klaudia Kapla, Dominika Kotowska, Natalia Wojewódzka, Wiktoria Falkowska, Diana Syrovatska, Gabriela Czech i Jan Konstantynowicz ze studenckiego koła „Forma” na PB (opiekunka koła – mgr Aleksandra Jakuć).
Grono pedagogiczne wspierające projekt: Maciej Popławski (PB) – koncepcja i Visual Design, Szymon Andrejczuk (PB) – sfera dźwiękowa, Małgorzata Tarasewicz-Wosik (AT) – konsultacje plastyczne , Karolina Garbacik (AT)- choreografia, Prodziekan ds. Rozwoju i Współpracy Wydziału Architektury – dr inż. arch. Adam Jakimowicz – koncepcja , Dziekan ds. kierunków Filii – dr hab. Bernarda Bielenia – koncepcja i reżyseria.
Czytaj cały program East Design Days.
VIII East Design Days w Politechnice Białostockiej odbędzie się 20 i 21 listopada na Wydziale Architektury Politechniki Białostockiej. Będą to dwa dni rozmów o projektowaniu, spotkań ze znanymi twórcami i świętowania 50-lecia Wydziału Architektury. Tematem przewodnim tegorocznej edycji będzie: Tradycja?! i jej rola we współczesnym projektowaniu.
Nasza uczelnia partneruje wydarzeniu.
Czujemy wielką dumę i radość!
„Balladyna 68 – w nieco skróconej wersji” w reż. Lady Borovskiej (op. pedag.: mgr Helena Radzikowska) zostanie pokazana 14 listopada o godz. 16:00 w sali 307.
„Tym mnie chyba zasypali” w reż. Lesi Marii Pasichnyk (op. pedag.: dr hab. Bernarda Bielenia) – ten spektakl widzowie Forum obejrzą 15 listopada o godz. 16:00 w sali 313.
Trzymamy kciuki za świetne przyjęcie obu tytułów!
Hasło tegorocznej edycji Forum Młodej Reżyserii: „Końca nie widać” otwiera zbiór 14 prac konkursowych, czytań i warsztatów Pracowni Dramaturgicznej, spotkań z dyrektor(k)ami teatrów i instytucji kultury, 3 paneli dyskusyjnych wokół bezpiecznego procesu, praw autorskich czy sprawczości absolwentek/absolwentów na rynku sztuki. Debiutujące twórczynie, osoby twórcze i młodzi twórcy teatralni przeprowadzą wiwisekcję przeszłości w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania nurtujące współczesność. Przeszukiwać będą teksty klasyczne, eksperymentując dramaturgicznie: montując, tnąc, dopisując, pisząc zupełnie autorsko, aby wydobyć pokoleniowe sekrety i nowe konstelacje znaczeń.
W poszukiwaniu nowych tekstów, świeżych języków i eksperymentalnych, scenicznych interpretacji organizatorzy zapraszają na 2 bloki czytań performatywnych przygotowanych przez Pracownię Dramaturgiczną. Otwarte dla publiczności czytania odbędą się w piątek i niedzielę, tym razem – w sali Jerzego Treli dedykowanej działaniom Pracowni. Natomiast w sobotę odbędzie się wymiana artystyczna Pracowni Dramaturgicznej ze studentami i studentkami oraz wykładowczyniami i wykładowcą z Dramaturgickiej pracowni DAMU w Pradze. Będzie to okazja do międzynarodowej rozmowy na temat przyszłości dramaturgii.
UWAGA! Brak biletów na oba pokazy
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny. Aby zarezerwować miejsce, należy wysłać wiadomość mailową na adres wojciechlesniewski7@gmail.com, w tytule wpisując „Czekaj na mnie”.
Wszystko mu zabrała.
Prawie wszystko, jakieś pół mózgu.
Położyła go na stałe, pozbawiła szczególnych wygód.
A on tak sobie jest. I czeka. I jest. I czeka.
Na śniadanie. Na syna. Na żonę. Na obiad. Na wnuka. Czeka.
“Czekaj na mnie” to przedstawienie przenoszące widza do krainy, gdzie główny bohater spotyka się z postacią, której chyba nie wyczekiwał. Spektakl oferuje jedną z możliwości spojrzenia na świat oczami osoby z przymusu zależnej od innych. Jak objawia się miłość w takiej sytuacji? Kto jest ojcem, a kto synem? Co jeśli pojawia się wyjście?
UWAGA: spektakl porusza temat choroby oraz śmierci. Bywa też, że miłości.
Twórcy i twórczynie:
Wojciech Leśniewski
Vasil Dashkevich
Karolina Krot
Marcin Nagnajewicz
Występuje: Wojciech Leśniewski
czas trwania: 60 min
Spektakl powstał dzięki Stypendium Artystycznemu Prezydenta Miasta Białegostoku, we współpracy z Akademią Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filią w Białymstoku.

8 listopada (sobota), godz. 18:00, Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego, ul. H. Sienkiewicza 14 (sale 214, 216 na drugim piętrze bez windy)
9 listopada (niedziela), godz. 18:00, Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego, ul. H. Sienkiewicza 14 (sale 214, 216 na drugim piętrze bez windy)
Rezerwacje biletów przyjmujemy telefonicznie od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-15:00 (tel.: 85 743 54 53).
Bilety: 20-50 złotych. Kliknij i zapoznaj się ze szczegółowymi informacjami dla widzów (link otwiera się w nowym oknie)
Czas trwania: ok 120 min

Autorski monodram, który w nowoczesny, lekko ironiczny sposób reinterpretuję klasyczne dzieło Juliusza Słowackiego. To opowieść o żądzy władzy, moralnych wyborach i konsekwencjach czynów. W jednej osobie ożywają tu postaci, zderzając patos romantycznego dramatu z humorem i refleksją nad ludzką naturą. Monodram bawi, wzrusza i skłania do zastanowienia, jak blisko dziś jesteśmy Balladyny i czy na pewno tak bardzo się od niej różnimy.
Projekt „Balladyna 68 – w nieco skróconej wersji” został zrealizowany w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku w ramach zajęć Technika pracy z aktorem w planie lalkowym, na podstawie utworu „Balladyna 68” Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego.
Reżyseria: Lada Borovska
Obsada: Agnieszka Solska
Opieka artystyczna i pedagogiczna: Helena Radzikowska
Aranżacje: Marcin Nagnajewicz
Obsługa techniczna: Victoriia Yefremova
Czas trwania spektaklu: 40 min

“Szybcy i Głodni” to projekt dwójki studentów aktorstwa teatru lalek, którzy wrzucając filmiki do sieci, próbują zarobić na chleb.
Wykorzystują to, co potrafią – animować lalki i szerzyć content w mediach społecznościowych. Realia świata sprowokowały ich do stworzenia czegoś, co jest szybkie, wizualnie przyciągające oraz wywołujące w odbiorcach głód. Głód sukcesu. Jednak, gdy się przyjrzeć z bliska, okazuje się to wszystko… niezdrowe. Trochę jak Fast food?
Projekt powstał w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku w ramach zajęć Współczesne techniki lalkowe
Reżyseria i obsada: Julia Potrykus, Kacper Malinowski
Obsługa techniczna: Kacper Rokosz
Opieka artystyczna i pedagogiczna: dr Paula Czarnecka
Scenariusz na podstawie sztuki Anny Burzyńskiej “Surwiwal”: Julia Potrykus, Kacper Malinowski
Wykonanie lalek: Zbigniew Romanyk, Róża Turlińska, Magdalena Dąbrowska
wiek odbiorców: 15+
czas trwania spektaklu: 25 min
Prawa autorskie reprezentuje Agencja Dramatu i Teatru ADiT.
Pokaz premierowy: 17.10.2025 na Festiwalu Lalka też Człowiek w Warszawie
UWAGA! W spektaklu występują wulgaryzmy oraz poruszany jest temat śmierci i samobójstwa.

Żyję póki widzę, póki słyszę, póki czuję;
Póki widzę – żyję;
Póki żyję – mogę;
Póki mogę – chodzę, patrzę, widzę, słyszę, czuję, mówię, koch…
O! Tym mnie chyba zasypali!
„Tym mnie chyba zasypali” – 30-minutowy żart o śmierci, prze-życiu po życiu, farsa na temat strachu.
Zrobieni z jednej gliny, trafiamy do różnych miejsc. Tak mało słońca tu świeci dla mnie! Tak mało. Tak mało nieba do mnie należy, tak mało ziemi. Tak mało, że zabiorę wszystko, jeżeli starczy mi rąk. Zrobieni ze wspólnej gliny, niech inni zaschną, bo tak mało dla mnie wody w oceanie.
Tak długo pieszczę, wzmacniam, karmię moje własne, osobiste „Ja”, że jakiekolwiek „My” parzy skórę piekłem. Więcej słońca, więcej. Więcej ziemi, więcej. Tym mnie chyba zasypali. Tak mało powietrza.
Spektakl powstał na trzecim roku kierunku reżyserii w ramach zajęć „Technika pracy z aktorem w planie lalkowym”, prowadzonym przez dr hab. Bernardę Annę Bielenię w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku.
reżyseria: Lesia Pasichnyk
obsada: Magdalena Kamińska, Tymoteusz Jucha, Julia Rotter
opieka pedagogiczna: dr hab. Bernarda Anna Bielenia
czas trwania spektaklu: 30 min
Fot. Piotr Krawczykiewicz Okiem gekona
Nasza uczelnia jest w Opolu obecna również w sposób czynny za sprawą wystawy studentek technologii teatru lalek, którą można oglądać w holu teatru oraz pokazu monodramu „20 DEN” w reż. Julii Fidelus (spektakl na postawie „Bezmatka” Miry Marcinów, opieka pedagogiczna: Natalia Sakowicz-Cempura), który odbędzie się 23 października.
Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek jest organizowany przez Opolski Teatr Lalki i Aktora od 1962 roku. Od pierwszej edycji, Festiwal odbywa się nieprzerwanie w systemie biennale.
Fot. z wernisażu wystawy z udziałem wykładowczyń TTL: Maciej Stobierski, dzięki uprzejmości OTLiA