BÓG HONOR OJCZYZNA – PREMIERA ONLINE!

W ciągu najbliższych kilku miesięcy zaprezentujemy Państwu premierowo trzy teatralne wydarzenia on-line zrealizowane pod egidą Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego. Zebraliśmy je w jeden cykl pod nazwą #wwwilkowski, który rozpoczniemy już 20 czerwca o godz. 18:00 czytaniem performatywnym sztuki Ibrahima Amira „Bóg Honor Ojczyzna” w tłumaczeniu Karoliny Bikont i reżyserii Krzysztofa Ogłozy. 14 lipca zaprosimy Państwa na premierę dyplomu IV roku aktorstwa „PanDemIJa” (reż. Agata Biziuk), a na zakończenie cyklu pokażemy rejestrację spektaklu „Garden party” Vaclava Havla w reżyserii Łukasza Lewandowskiego i Błażeja Piotrowskiego. O wszystkich szczegółach informować będziemy Państwa na bieżąco.

🔵 Czytanie performatywne sztuki „Bóg Honor Ojczyzna” Ibrahima Amira w przekładzie Karoliny Bikont

🔵 Honor rodziny splamiony! Córka uciekła z kochankiem od męża i dzieci. Teraz leży w pokoju obok, związana i zakneblowana, i czeka na karę. Kto jednak dokona „zabójstwa honorowego”, aby przywrócić rodzinie należną jej cześć? Ojciec, zdradzony mąż, brat, a może teść? Nikt się jakoś do tego nie pali – stawką jest wszak wieloletnie więzienie. Sprawa się komplikuje, gdy zupełnie niespodziewanie do drzwi puka policja, a wkrótce potem zjawia się, zabity rzekomo, kochanek… To wszystko w szalonej komedii społecznej ze śmiertelnie poważnym tematem w tle.

🔵 Premiera: 20.06.2020 (sobota), 18:00 icon-caret-square-o-right na naszym kanale YouTube 
Link do rejestracji czytania zostanie opublikowany 20.06.2020 o godz. 18:00 w poście na tym wydarzeniu na Facebooku. Nagranie będzie dostępne przez 48 h, do 22.06.2020 (poniedziałek) do godz. 17:59.

🔵 Realizatorzy:
Reżyseria: Krzysztof Ogłoza
Scenografia: Agnieszka Roszkowska
Wprowadzenie: dr hab. Krzysztof Tkaczyk (Uniwersytet Warszawski)
Występują: Marcin Bikowski, Magdalena Słowik, Izydor Łobacz, Marcin Bartnikowski, Tomasz Frąszczak, Milena Kranik, Krzysztof Ogłoza, Agnieszka Roszkowska

🔵 Autor:
Ibrahim Amir – lekarz i dramatopisarz, urodził się w roku 1982 w Aleppo w Syrii, od roku 2002 mieszka i pracuje w Wiedniu. Za sztukę „Bóg Honor Ojczyzna” otrzymał prestiżową nagrodę Nestroya za najlepszą produkcję teatru offowego.

🔵 Organizatorzy:
Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Filii w Białymstoku we współpracy z Austriackim Forum Kultury / Österreichisches Kulturforum Warschau
Prawa autorskie reprezentuje ADiT Agencja Dramatu i Teatru

Zobacz trailer spektaklu:

PARTNERUJEMY: NIE DAJ SIĘ ZAPOMNIEĆ

Upozorować własną śmierć i położyć się do trumny – zrobił(a)byś to?

Takie właśnie działanie będzie częścią projektu artystycznego “Nie daj się zapomnieć”, organizowanego przez fotografa Marcina Idźkowskiego i Fundację Czwarty Wymiar. Nasza uczelnia jest partnerem tego wydarzenia, w ramach którego powstaną m.in. inscenizowane fotograficzne portrety trumienne uczestników, oczywiście odpowiednio ucharakteryzowanych i ubranych w kostiumy ze szkolnych magazynów. Wystawę zdjęć będzie można obejrzeć podczas Festiwalu Wschód Kultury / Inny Wymiar. Dokumentację projektu będziemy publikować sukcesywnie w naszych mediach społecznościowych.

Odwiedź fanpage projektu na Facebooku i Instagramie 

“Nie daj się zapomnieć” to przedsięwzięcie artystyczne będące zarazem interwencją społeczną, które ma na celu podjęcie fundamentalnego pytania o sens życia przez wskazanie na jego nieodłączny, wręcz konstytutywny element – śmierć. Punktem wyjścia dla planowanego przedsięwzięcia jest diagnoza, że problem śmierci jest w dzisiejszej kulturze zmarginalizowany, usunięty z przestrzeni publicznej i wepchnięty do sterylnych sal szpitalnych. Towarzyszy temu napędzany kulturą konsumpcyjną kult wiecznej młodości. W takiej atmosferze giną również pewne tradycyjne formy artystyczne, w tym przypadku portret trumienny. “Nie daj się zapomnieć” to wielowymiarowe przedsięwzięcie artystyczne, które ma na celu – z jednej strony – przywrócić do świadomości społecznej zapomnianą tradycję artystycznego portretu trumiennego, z drugiej, poprzez odpowiednie zaaranżowanie całego przedsięwzięcia, pobudzenie odbiorców zadania do refleksji nad równie pomijanym dziś tematem, jakim jest śmierć.

FPA! X TY!DZIEŃ OTWARTY

👽Nasza uczelnia to nie statek kosmiczny lewitujący w próżni, ani tratwa dryfująca po bezkresnym oceanie, ale MIEJSCE działające w konkretnym MIEŚCIE i REGIONIE oraz zanurzone w tym unikatowym kontekście kulturowym.

😷Jak pokazać zatem MIEJSCE, w którym się żyje, pracuje, uczy i tworzy, kiedy nie można wychodzić z domu? Najlepiej zwrócić się o pomoc do zaprzyjaźnionych twórców!

💚Jest nam bardzo miło obwieścić, iż w ramach TY!dzień otwarty w ATB akcja Filmowe Podlasie Atakuje zaproponuje krótki zestaw niezależnych filmów opowiadających o tym, czym jest BIAŁYSTOK i PODLASIE oraz próbujących przybliżyć fenomen podlaskiej egzystencji!

💚Tak jak teatr kojarzy się z wyjątkowym, magicznym miejscem, tak nasz region może się czasem jawić w sposób trochę nieoczywisty, a nawet oniryczny. Proponowanymi filmami chcemy uwolnić nieco wschodniej mocy i energii, skłonić do spojrzenia na siebie i życie z dystansem i uśmiechem oraz zachęcić do odwiedzenia nas w lepszych czasach!

💚Link do pokazu opublikujemy w poniedziałek, 27 kwietnia o godz. 18:00 w poście na tym wydarzeniu FPA! x TY!dzień otwarty w ATB oraz na wydarzeniu TY!dzień otwarty w ATB. Filmy będą dostępne do zakończenia TY!godnia otwartego, czyli do czwartku, 30 kwietnia, do godz. 20:00.

💚FILMOWE PODLASIE ATAKUJE! to jedna z najbardziej rozpoznawalnych akcji promujących kino niezależne, a zarazem platforma filmu autorskiego, artystycznego, nieprofesjonalnego i eksperymentalnego. Wśród twórców są wywodzący się z Podlasia poeci, dziennikarze, studenci szkół artystycznych i filmowych, artyści i niezależni filmowcy, którzy kręcą fabuły, dokumenty, klipy i animacje. Jedni dopiero debiutują, inni od lat nagradzani są na ogólnopolskich i światowych festiwalach. Organizatorem akcji jest Białostocki Ośrodek KulturyDKF “GAG”.

💚Program pokazu:

👉Prima[co]l Lowlanders. The Urban Tribe reż. Krzysztof Kiziewicz & Radovan Lee
www.kiziewicz.com

👉Kuzyni reż. Bartek Tryzna
zlepki.com

👉Miss God – Weź Swoją Więź reż. Miss G ॅ d
missgod.bandcamp.com

👉Śledziowo, czyli fenomen podlaskiej egzystencji, reż. Agnieszka Waszczeniuk
https://vimeo.com/agnieszkawaszczeniuk

👉Herr Barbarish reż. Hermanos de Chamuco
https://vimeo.com/podlasiemakesmehappy

💚kurator pokazu: Maciej Rant

💚Korzystając z tego że na Podlasiu żyjemy blisko i w zgodzie z naturą zachęcimy przyszłych aktorów do uwalniani swojego prawdziwego i dzikiego JA!

 

NIKT NIE MOŻE BYĆ NUMEREM

UWAGA! Brak wejściówek! 

„Muzyka, śpiew, archiwalne fotografie, prosta, bardzo symboliczna scenografia i grupa zaangażowanych, młodych ludzi, pragną podzielić się czymś ważnym” – można przeczytać o spektaklu „Nikt nie może być numerem” w reżyserii naszej absolwentki Joanny Troc, którego dwa pokazy odbędą się 7 i 8 marca na deskach Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego. Bezpłatne wejściówki będą dostępne od czwartku, 27 lutego, od godz. 12 na portierni Akademii Teatralnej (ul. H. Sienkiewicza 14) do wyczerpania zapasów. Nie przyjmujemy rezerwacji telefonicznych. 

Przedstawienie „Nikt nie może być numerem” to opowieść o próbie chodzenia po wodzie, o miłości totalnej i bezkompromisowej, która zwycięża nawet w czasie wielkiego upadku i kryzysu człowieka… Spektakl powstał na podstawie książki Sergiusza Hackela, wydanej przez Fundację „Oikonomos”,  dotyczącej bardzo barwnej postaci Marii Skobcowej, zwanej Matką Marią z ulicy Lourmel – kontrowersyjnej współczesnej świętej, poetki, mniszki żyjącej w świeckim otoczeniu, pomagającej biedakom na ulicach Paryża, ratującej Żydów w czasie II wojny światowej, która sama zginęła w obozie koncentracyjnej Ravensbruck. Przedstawienie zrealizowane przez młodzieżową grupę teatralną działającą właśnie przy Fundacji „Oikonomos”, stara się oddać atmosferę tamtych czasów.

Twórcy spektaklu przekonują, że ma on cel edukacyjny: chodzi o  nauczenie młodzieży szacunku wobec przeszłości, szczególnie w tym wielokulturowym aspekcie.  Do obejrzenia pokazu zachęcamy również studentów naszej uczelni, którzy mogą na jego przykładzie zobaczyć, jak wygląda wynik współpracy absolwentki ze społecznością lokalną.

Premiera spektaklu odbyła się 5 i 6 listopada 2019r w Operze i Filharmonii Podlaskiej – Europejskim Centrum Sztuki w Białymstoku.

Nikt nie może być numerem
Na podstawie książki Sergiusza Hackela
Przekład: ks Henryk Paprocki
Scenariusz i reżyseria: Joanna Troc
Występują: Ewa Iwaniuk, Jan Koniuch, Łukasz Lisowski, Daria Łukjanczuk, Dominika Puc, Piotr Świderski, Maria Tarasiuk, Agata Uścinowicz, Rafał Zdanowicz
Multimedia: Jakub Sobczak
Koordynacja: Magdalena Żdanuk

ZOBACZ TRAILER

Słowo od tłumacza (fragm.)

„Życie tej fascynującej kobiety wydaje się czymś nieprawdopodobnym. Ona, tak bardzo ceniona w salonach literackich, odrzuca cały blichtr tego świata i pyta swojego biskupa, czy ona, mająca za sobą dwa nieudane małżeństwa, może zostać zakonnicą, ale taką zakonnicą, która nie będzie mieszkać w klasztorze, która będzie zajmować się „ludźmi z marginesu”.  Jej życie dla konserwatywnych przedstawicieli emigracji było jednym skandalem lub szaleństwem (nie słyszeli widocznie o słowach Pawła Apostoła „My, szaleni dla Chrystusa”, 1 Kor 1, 23). Ta zdumiewająca kobieta w warunkach kryzysu ekonomicznego i przy całkowitym braku pieniędzy zorganizowała cztery ośrodki pomocy, w tym dom dla starców, dom dla bezdomnych małżeństw i stołówkę dla bezdomnych… Matka Maria stała się właściwie instytucją charytatywną w Paryżu. Kiedy w okupowanej Francji rozpoczęły się prześladowania Żydów, Matka Maria postanowiła ich ratować. Przejmowała bezdomne dzieci, których rodziców już wywieziono do Auschwitz. Jako zakonnicy udało się jej dostać na welodrom zimowy, na którym zgromadzono Żydów przed wywózką do obozu zagłady i wynosiła dzieci w pojemnikach na śmieci.  A potem wraz z proboszczem na Lourmel, ojcem Dymitrem Klepininem, rozpoczęła wydawanie setek fałszywych metryk chrztu. Wszyscy organizatorzy tej akcji zostali aresztowani. I wszyscy zginęli w obozach zagłady. Matka Maria została zamordowana w Wielką Sobotę, 31 marca 1945 r., na dwa dni przed wyzwoleniem obozu, gdy już było słychać kanonadę artylerii rosyjskiej. Jej towarzyszki niedoli z Ravensbrück napisały, że piekło obozu potrafiła przemienić w radość życia.”

Ks. Henryk Paprocki

 

Fot. Łukasz Troc

ODDALEŃCY NA DESKACH TEATRU SZKOLNEGO

Dzięki współpracy wykładowczyni i zeszłorocznej stypendystki Prezydenta Miasta Białegostoku – Natalii Sakowicz oraz naszej Alma Mater możemy już wkrótce zaprosić publiczność do Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego na serię gościnnych pokazów Oddaleńców.

Oddaleńcy to dwuosobowy spektakl oparty na twórczości jednego z najoryginalniejszych polskich poetów – Bolesława Leśmiana.

Jak twierdzi twórczyni przedstawienia, jest ono swoistym laboratorium, w którym za pomocą środków zaczerpniętych z teatru formy, performance’u, koncertu i kultury punkowej podejmujemy próbę zanalizowania poetyckiego świata polskiego bergsonisty.

Czy poprzez doświadczenia cielesności, szczególnie w formach granicznych, które tak fascynowały Leśmiana, możemy dotrzeć do istoty życia? Jaki jest sens miłości? Cierpienia? Śmierci? Czy w 2020 roku, sto lat od pierwszego wydania Łąki, poezja ma jeszcze dla nas – współczesnych jakiekolwiek znaczenie i co może powiedzieć o nas samych?

reżyseria: Natalia Sakowicz
scenografia: Marek Idzikowski
muzyka: Maciej Cempura
występują: Natalia Sakowicz, Maciej Cempura
światło: Maciej Iwańczyk
Spektakl przeznaczony dla młodzieży (14+) i widzów dorosłych.

Rezerwacje biletów przyjmowane są telefonicznie: 85 743 54 53, od poniedziałku do piątku w godz. 9-15, bilety w cenie 10-20 zł; 

Informacje o spektaklu
Informacje dla widzów

GRAMY:
14 lutego (piątek), godz. 18 – pokaz premierowy, wstęp wyłącznie z zaproszeniami
15 lutego (sobota), godz. 18
16 lutego (niedziela), godz. 18

Spektakl zrealizowany przez Natalię Sakowicz w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku „Młodzi twórcy 2019” przy współpracy z Akademią Teatralną im. A. Zelwerowicza, Filią w Białymstoku oraz Białostockim Teatrem Lalek

HOUSTON! MAMY PROBLEM…

[…] bywa również tak, że temat sam znajduje twórcę. Że nagle, w środku szarego dnia, łapie go myśl: „przecież o tym trzeba zrobić spektakl!” – i już nie puszcza. […]

Zapraszamy 14 grudnia (sobota) o godz. 10:00 do Teatru Szkolnego na pokaz spektaklu Magdaleny Bochan-Jachimek „Mamy problem. Monodram macierzyński” organizowany przez Stowarzyszenie Kulturalne Pocztówka we współpracy z Naszą Akademią w ramach Wertep Expo.

Darmowe wejściówki można rezerwować pod adresem e-mail: biuro@wertepexpo.eu

Rezerwacje studentów oraz pracowników Akademii przyjmuje Biuro Promocji AT, pokój 109.

występuje: Magdalena Bochan-Jachimek

reżyseria: Jakub Ehrlich
tekst: Szymon Jachimek
scenografia: Monika Ossowska
muzyka: Hubert Świątek
trąbka: Dawid Lipka
światła: Marzena Chojnowska

 

Bywa tak, że artysta szuka tematu. Chce zrobić spektakl, by rzucić się potem w wir seksu i grubej mamony (jak to zwykle w teatrze niezależnym) – ale niestety, nie wie o czym. Lecz bywa również tak, że temat sam znajduje twórcę. Że nagle, w środku szarego dnia, łapie go myśl: „przecież o tym trzeba zrobić spektakl!” – i już nie puszcza.

„Mamy problem” to przykład tej drugiej motywacji. Pojawiła się gdzieś między zmianą pieluchy a smarowaniem ząbkujących dziąseł i jest z nami do dziś. Spektakl dedykujemy wszystkim mamom, które czasem czują, że nie dają rady. Czyli wszystkim mamom.

Magdalena Bochan-Jachimek – aktorka, improwizatorka, instruktorka teatralna, producentka. A także magister inżynier ochrony środowiska. Współczesna kobieta renesansu i spiritus movens całego przedsię- wzięcia: odtwórczyni głównej roli (jedynej, to i głównej), a zarazem producentka spektaklu. Prowadzi warsztaty teatralne “W Kaczych Butach”, autorską imprezę Teatrzyk Bezwstydny, a bywa, że i Konferencję Rybną. Szydełkuje, maluje, czasem zrobi stolik. A, i wydała podręcznik do zajęć teatralnych. Jak miała 4 lata, to mieliła kawę wkładając widelec do kontaktu.

Wertep Expo to organizowany po raz pierwszy na Podlasiu teatralny showcase. Wydarzenie ma służyć kontaktowaniu polskich teatrów pozainstytucjonalnych z promotorami, kuratorami, dyrektorami ośrodków kultury i festiwali teatralnych oraz reprezentacją festiwali europejskich. Pełny program Wertep Expo i więcej informacji o samym wydarzeniu czytaj TU

PRZYSZEDŁ GRUDZIEŃ – CZAS NA KRESY!

Ten sam język polski, ale w kilkunastu różnych odmianach i melodiach będzie można usłyszeć już 12 grudnia w naszym Teatrze Szkolnym. Wszystko za sprawą 28. Konkursu „Kresy” i uczestniczących w nim 28 młodych Polaków z zagranicy, którzy choć na co dzień mówią w innym języku, chcą poznawać polską poezję i ją interpretować.

Na prezentacje konkursowe zapraszamy wszystkich chętnych 12 grudnia (czwartek) o 14:00 do Teatru Szkolnego (ul. H. Sienkiewicza 14).  Występy młodych recytatorów zostaną ocenione przez jury, zaś widownia będzie mogła oddać głos na Nagrodę Publiczności. Werdykt zostanie ogłoszony podczas Koncertu Galowego w Białostockim Teatrze Lalek, który odbędzie się 14 grudnia o godz. 18:00, wstęp wolny.

W ramach Kresów nasi studenci pokażą uczestnikom konkursu dwa spektakle Anim(a)kcje i Gardenia, a część kadry nauczycielskiej poprowadzi warsztaty.

Konkurs „Kresy” to jedyne na świecie przedsięwzięcie, które od 1991 roku promuje polską poezję wśród Polaków mieszkających poza krajem. Konkurs jest dla tych, którzy lubią poezję: czytać, pisać, recytować. Bez względu na wiek, zajęcie, płeć, czy inne cechy. Liczą się znajomość i zamiłowanie do polskiego języka. Dla właśnie takich entuzjastów poezji odbywają się eliminacje Konkursu poza granicami Polski na Litwie, Łotwie, Białorusi, Ukrainie, Rosji, Czech, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Kazachstanie, Kirgistanie i Gruzji. Do tej pory udział w „Kresach” wzięło ok. 70 tysięcy osób!

Laureaci eliminacji otrzymują możliwość przyjazdu na tydzień do Białegostoku, podczas którego szkolą swój warsztat recytatorski i przygotowują się do Koncertu Galowego, który jest zwieńczeniem ich wspólnej pracy.

Więcej dowiesz się ze strony konkursu KRESY

 

 

 

 

PAWEŁ SAKOWICZ – JUMPCORE

Nie jest do końca jasne, czy Fred Herko planował zakończyć swój kameralny performans samobójczą śmiercią. Wziął kąpiel, włączył Mszę koronacyjną Mozarta i zaczął tańczyć nago w salonie przyjaciela. […]

Zapraszamy do naszej Akademii na pokaz performansu choreograficznego białostoczanina Pawła Sakowicza, który towarzyszy wystawie DO ZOBACZENIA PO REWOLUCJI! Wystawa na 100-lecie Bauhausu, otwartej aktualnie dla zwiedzających w Galerii Arsenał w Białymstoku.

termin: 7.12 (sobota), godz. 18:00
wstęp wolny

liczba miejsc: 60

rezerwacje: telefonicznie 85 743 54 53 (poniedziałek–piątek, w godz. 9:00-15:00) lub w siedzibie Akademii (ul. Sienkiewicza 14)


choreografia i taniec
: Paweł Sakowicz
dramaturgia: Mateusz Szymanówka
muzyka: Indecorum
kostium: Doom 3k
produkcja: Maat Festival, Scena Tańca Studio, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki

Praca pochodzi z kolekcji Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki
„Jumpcore” jest spektaklem należącym do sieci Aerowaves Twenty19

Nie jest do końca jasne, czy Fred Herko planował zakończyć swój kameralny performans samobójczą śmiercią. Wziął kąpiel, włączył Mszę koronacyjną Mozarta i zaczął tańczyć nago w salonie przyjaciela. Kilkakrotnie zbliżał się do otwartego okna. Kiedy wybrzmiał Sanctus, wziął rozbieg i wyskoczył przez okno apartamentu mieszącego się na piątym piętrze przy nowojorskiej Cornelia Street. Bo przecież każdy tancerz baletowy ma wrażenie, że potrafi latać, a zawieszony na sekundę w skoku, rzeczywiście lata.

Paweł Sakowicz – choreograf i tancerz pochodzący z Białegostoku, absolwent politologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz choreografii i performansu w London Contemporary Dance School. Autor prac: Bernhard, TOTAL, Jumpcore, Thriller i Masakra. Swoje prace pokazywał m.in. podczas trzech edycji Polskiej Platformy Tańca, w NYU Skirball w Nowym Jorku czy CAC w Nowym Orleanie. Artysta wspierany przez sieć Aerowaves Twenty19. pawelsakowicz.com

Fot. Maciej Rukasz

Poniżej fotorelacja Macieja Zaniewskiego (Galeria Arsenał) z pokazu oraz z warsztatów z naszymi studentami

WORLD THEATRE EDUCATION ALLIANCE

Wróciliśmy z Pekinu! Międzynarodowa publiczność WTEA 2019 International Theatre Festival zobaczyła eksperymentalny spektakl „Sen nocy letniej. Kochankowie”. Przestawienie zostało zrealizowane przez naszych studentów i absolwentów poza regularnym tokiem studiów, jako osobny, dodatkowy projekt artystyczny. Opiekę nad realizacją sprawował prof. dr. hab. Wiesław Czołpiński (prorektor ds. kształcenia i studentów). Założeniem twórców było zaprezentowanie na festiwalu polskiej współczesnej szkoły lalkarstwa ukierunkowanego na widzów dorosłych i wykorzystującego nowoczesne w przekazie środki sceniczne. Podzielenie się polskimi doświadczeniami w kraju, który reprezentuje jedną z najstarszych i najbogatszych tradycji lalkarskich na świecie okazało się cennym i inspirującym doświadczeniem.

WTEA International Theatre Festival w Pekinie to organizowane co dwa lata wydarzenie, przygotowywane przez World Theatre Education Alliance – międzynarodową platformę współpracy pomiędzy uczelniami artystycznymi z Europy i Azji, działającą od 2016 r. Organizacja powstała z inicjatywy UNESCO Chair on Theatre Education działającego przy Central Academy of Drama w Pekinie (w ramach sieci UNITWIN/UNESCO Chairs Programme). Skupia już piętnaście szkół teatralnych z czternastu krajów: Bułgarii, Chin, Grecji, Gruzji, Hiszpanii, Japonii, Korei Południowej, Niemiec, Norwegii, Polski, Rosji, Ukrainy, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. W Festiwalu biorą udział przedstawiciele krajów członkowskich: studenci, wykładowcy, zaproszeni artyści. Wydarzenie charakteryzuje szerokie spektrum działań: pokazy spektakli reprezentujących poszczególne uczelnie, warsztaty mistrzowskie, wizyty studyjne, dyskusje dotyczące wyzwań, z jakimi mierzyć się musi współczesna edukacja artystyczna. Tegorocznym patronem festiwalu był William Shakespeare. To uniwersum, w którym odnaleźć się mogli przedstawiciele odległych i zróżnicowanych kultur skupionych w ramach WTEA. Stąd idea, by właśnie szekspirowskie inspiracje stanowiły punkt wyjścia do spotkania i współpracy krajów Europy i Azji.

Przedstawienie „Sen nocy letniej. Kochankowie” jako jedyny reprezentował Polskę na Festiwalu. Spektakle oceniało międzynarodowe jury złożone z przedstawicieli uczelni, w składzie: Penko Gospodinov, Chen Gang, Walter Prettenhofer, Konstantinos Arvanitakis, Hiroyuki Takahashi, Baek Nam-Young, Wiesław Czołpiński, Nikolai Pesochinski, Mikhail Chumachenko, Molins Forcadell, Oleksii Bezgin, Lance Marsh. Oprócz przeglądu spektakli odbył się cykl warsztatów i spotkań artystów z publicznością. Polski zespół miał okazję więc z jednej strony zaprezentować na arenie międzynarodowej swoją artystyczną wypowiedź, z drugiej zaś zetknąć się z różnorodnymi perspektywami teatralnymi, konwencjami, technikami i metodami pracy twórczej. Poza nurtem artystycznym odbyły się również spotkania merytoryczne, w których uczestniczył przedstawiciel polskiego zespołu – prorektor Wiesław Czołpiński. W trakcie tych sesji dyskutowano na temat roli międzynarodowych działań edukacyjnych i współpracy kulturalnej europejskich i azjatyckich instytucji akademickich. Wymieniano się doświadczeniami pedagogicznymi, związanymi z kształceniem nowego pokolenia artystów. Polski zespół wrócił z Pekinu z dwiema nagrodami. Natalia Sakowicz otrzymała tytuł The Outstanding Acting Award, natomiast laureatem The Best Acting Award został Maciej Cempura. Nawiązaliśmy szereg kontaktów ze studentami i profesorami innych uczelni artystycznych z Europy i Azji. Rozpoczęliśmy rozmowy dotyczące współpracy pomiędzy szkołami kształcącymi lalkarzy. Z przedstawicielami niektórych uczelni np. niemieckimi, hiszpańskimi i rosyjskimi mamy nadzieję zrealizować w najbliższych latach projekty dydaktyczno-artystyczne, związane z teatrem formy.

Udział w festiwalu wsparli finansowo: Instytutu Adama Mickiewicza i Miasto Białystok

 

 

 

Więcej o współpracy międzyuczelnianej i festiwalu: WTEA
Więcej o naszym spektaklu: „Sen nocy letniej. Kochankowie”

WERNISAŻ W GALERII ZACHĘTA

W poniedziałkowy wieczór, 18 marca 2019 r., w Galerii Zachęta – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, otwarta została wystawa „Lalki: teatr, film, polityka”, której partnerem ma zaszczyt być Wydział Sztuki Lalkarskiej. Wśród setek eksponowanych obiektów znajdują się również lalki związane z #WSL #ATB, zaprojektowane przez wybitnych scenografów, grafików, konstruktorów. Wsparcie merytoryczne wystawy oraz współautorstwo książki, towarzyszącej ekspozycji, zapewnił również nasz wykładowca dr Kamil Kopania. W wernisażu udział wziął m.in. rektor prof. dr hab. Wiesław Czołpiński.

O WYSTAWIE:
Niewinna i groźna, zawieszona pomiędzy żywym a martwym, ruchomym i nieruchomym, ludzkim i nieludzkim — lalka teatralna — budzi fascynacje. Jednak spotkanie z nią, wbrew zdrowemu rozsądkowi, wywołuje w nas również niepokój i uświadamia, że ludzka wyższość nad światem materialnym nie jest niczym pewnym…

Jej ogromny potencjał jako narzędzia artystycznej ekspresji odkryli twórcy awangardowi na początku XX wieku. Teatr lalkowy – przez długi czas uważany za gatunek niższy, bliższy teatrowi ulicznemu czy cyrkowi, spychany na margines, traktowany niezbyt poważnie i łączony w pierwszej kolejności z rozrywką dla dzieci – pozwalał na przekraczanie sztywnych podziałów na kulturę popularną i elitarną. Z jednej strony otwierał nową, niezwykle atrakcyjną przestrzeń dla eksperymentów formalnych, z drugiej służył też jako narzędzie zaangażowania społeczno-politycznego.

Uwzględniając te dwa kluczowe aspekty, wystawa w Zachęcie sytuuje teatr lalkowy w obszarze historii sztuki oraz w szerszym kontekście przemian artystycznych i polityczno-społecznych zachodzących w Polsce w latach 50. i 60. XX wieku. Na większą skalę można było wówczas obserwować zjawisko przenikania się sztuki i teatru lalkowego, a także odkrywania własnej tożsamości przez tę dziedzinę. Teatr lalkowy porzucił naśladowanie „teatru żywego”, a jego twórcy zaczęli odsłaniać kulisy animacji i demonstrować dotychczas skrywany proces tworzenia. Realizowane w powojennej Polsce spektakle lalkowe (zarówno dla dzieci, jak i dorosłych widzów) stanowiły interdyscyplinarne przedsięwzięcia, w których udział brali wybitni malarze, rzeźbiarze i kompozytorzy, a o ich wyjątkowości decydowało połączenie eksperymentalnej plastyki i muzyki z awangardowymi koncepcjami pedagogicznymi.

Spojrzenie na teatr lalkowy jako przestrzeń wizualnego eksperymentu daje szansę na uwzględnienie w historii sztuki artystów, którzy całą swoją zawodową aktywność poświęcili tej dziedzinie (jak Leokadia Serafinowicz czy Jerzy Kolecki). Z kolei przypomnienie mało znanych epizodów współpracy z teatrem lalkowym kilku czołowych postaci polskiej sceny artystycznej lat powojennych (jak Stanisław Fijałkowski, Jerzy Nowosielski, Jadwiga Maziarska, Jan Berdyszak czy Andrzej Pawłowski) pozwala zobaczyć w innym świetle różne wątki czy nawet całokształt ich działalności. Wystawa uwzględnia także poszukiwania dotyczące pokrewnej, równie prężnie rozwijającej się filmowej animacji lalkowej.

Prezentacja wybranych realizacji, twórców i środowisk została zbudowana wokół takich zagadnień, jak antropologia ciała, pedagogika, a wreszcie polityka. Twórcy wystawy poszerzają refleksję nad znaczeniami i funkcjami lalek, stawiając pytanie o ich polityczny wymiar. Przywołują różne strategie ich użycia – od propagandowego wykorzystania repertuaru, po karykaturalne i poniżające przedstawienia wrogów politycznych – pokazując również ich niebezpieczny potencjał.

Wystawie towarzyszy książka pod redakcją Joanny Kordjak i Kamila Kopani, a także program edukacyjny — cykl warsztatów i wykładów poświęconych zarówno praktycznym aspektom warsztatu aktorskiego, jak i szerszej refleksji teoretycznej, pozwalającej spojrzeć na lalkę jako obiekt kulturowy. Zastanowimy się nad kwestiami autonomii lalki, sposobami interakcji między lalką a towarzyszącym jej na scenie aktorem, a także nad relacjami władzy, w które lalka była wikłana jako obiekt politycznej metafory.

kuratorka: Joanna Kordjak
współpraca merytoryczna: Kamil Kopania
współpraca: Julia Leopold
artyści: Jan Berdyszak, Ali Bunsch, Jan Dorman, Stanisław Fijałkowski, Zofia Gutkowska-Nowosielska, Maria Jarema, Wiesław Jurkowski, Tadeusz Kantor, Adam Kilian, Jerzy Kolecki, Jerzy Kotowski, Jerzy Krawczyk, Lech Kunka, Jadwiga Maziarska, Kazimierz Mikulski, Witold Miller, Lidia Minticz, Helena Naksianowicz, Jerzy Nowosielski, Andrzej Pawłowski, Janina Petry-Przybylska, Piotr Sawicki, Leokadia Serafinowicz, Jerzy Skarżyński, Zofia Stanisławska-Howurkowa, Maciej Szańkowski, Marian Stańczak, Franciszka Themerson, Ewa Totwen, Olga Totwen, Zenon Wasilewski, Henryk Wiciński, Jerzy Zaruba, Jerzy Zitzman
artyści współpracujący: Roman Dziadkiewicz i Wojciech Ratajczak, Paulina Ołowska i Elżbieta Jeznach, Daniel Rumiancew, Łukasz Rusznica i Krystian Lipiec
architektura wystawy: Maciej Siuda Pracownia (Billy Morgan, Patrycja Dyląg, Jan Szeliga, Maciej Siuda)
identyfikacja wizualna: Jakub de Barbaro
organizatorzy: Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki
partner: Akademia Teatralna im A. Zelwerowicza w Warszawie, Filia w Białymstoku – Wydział Sztuki Lalkarskiej