#ZOSTAŃWDOMU Z ATB! ODYS WRACAJ DO DOMU

Wszystkim tym, którzy na święta nie będą mogli wrócić do rodzinnych domów…

8 kwietnia (środa) o godz. 19 udostępnimy wszystkim chętnym nagranie spektaklu „Odys wracaj do domu” w reżyserii Marcina Bikowskiego (dramaturgia: Marcin Bartnikowski) z 2017 roku, zrealizowanego jako spektakl dyplomowy ówczesnego IV roku studentów naszej uczelni. Nagranie pochodzi z archiwum uczelni i było rejestrowane w celach dokumentacyjnych.

Spektakl będzie dostępny do 15 kwietnia (środa) do godz. 21:00.

Link do spektaklu w serwisie YouTube opublikujemy 8 kwietnia o godz. 19 na fanpage’u Filii na Facebooku oraz TU.

ODYS WRACAJ DO DOMU
autor: Marcin Bartnikowski

Idziesz przez świat i światu dajesz kształt przez twoje czyny.
Spójrz w świat, we świata kształt, a ujrzysz twoje winy.
Za tobą goni jęk i klątwa goni, ściga;
tyś mocen jest jak Bóg, co świat na barkach dźwiga.

/Stanisław Wyspiański „Powrót Odysa”/

Odys wraca do domu. Odys wraca do Polski (która właśnie wstaje z kolan) po dziesięciu latach tułaczki po grudach trudach i znojach do żony swojej i syna swego. Wraca na znajome podwórko do M2, bo innego wyjścia nie ma. Wraca, żeby porzucić piekło wojennej tułaczki, zapomnieć pieśni natrętnych syren i wziąć w ramiona znajome swojskie piekiełko domowe. Wraca, żeby zatrzeć wspomnienie o zbrodni do kraju, który kocha wspomnienia o zbrodni i porażce.

Odys wracaj do domu zderza motywy homeryckiej opowieści o Odysie z ich literackimi przetworzeniami (Wyspiański, Joyce) i współczesną opowieścią o nas samych. To opowieść, w której zestawiamy różne punkty widzenia – także prywatne opowieści aktorów – żeby sprowokować dyskusję o współczesnym Polaku na niebezpiecznym zakręcie, na którym postawiła go współczesna historia.

W spektaklu wykorzystano fragmenty Powrotu Odysa Stanisława Wyspiańskiego, inspiracje Ulissesem Joyce’a, fragmenty wypowiedzi studentów oraz masę inspiracji językiem internetu.

reżyseria i inscenizacja: Marcin Bikowski
dramaturgia: Marcin Bartnikowski
scenografia: Agata Skwarczyńska
muzyka: Anna Stela
choreografia: Marta Bury
reżyseria świateł: Daniel Sanjuan-Ciepielewski
występują: Joanna Pruś, Paulina Kulas, Emil Lipski, Karolina Martin, Kinga Matusiak-Lasecka, Olga Nawrocka, Małgorzata Nowacka, Daniel Skrzypczak, Anna Złomańczuk
czas trwania: 80 minut
wiek: 18+
premiera: 19 grudnia 2017

#ZOSTAŃWDOMU I OGLĄDAJ ŚWIĘTOSZKA

Nasza uczelnia włącza się w akcję #zostańwdomu i 24 marca (wtorek) o godz. 19 udostępni wszystkim chętnym nagranie „Świętoszka” według Moliera w reżyserii Pawła Aignera, z 2016 roku, zrealizowanego jako spektakl dyplomowy ówczesnego IV roku studentów aktorstwa. Spektakl będzie dostępny do 31 marca z możliwością przedłużenia.

Link do spektaklu w serwisie YouTube zostanie opublikowany 24 marca o godz. 19 TUTAJ oraz na naszym fanpage’u na Facebooku:

O spektaklu:

Bardzo współczesny i bardzo współcześnie drapieżny – tak Świętoszka określił reżyser Paweł Aigner*. To pod jego opieką ówcześni studenci IV roku kierunku aktorskiego przygotowali spektakl dyplomowy. Komedia Moliera, po raz pierwszy wystawiona w 1664 r., swój rozgłos zawdzięcza tak walorom artystycznym, jak i skandalowi, jaki wywołało w XVII-wiecznej Francji wykpienie hipokryzji religijnej.

Spektakl rozgrywa się w przestrzeni przypominającej XVII-wieczną scenę teatralną. Młodzi aktorzy wcielają się w postaci stworzone ponad 350 lat temu, jednak ich problemy okazują się wciąż żywe i ponadczasowe. Na przestrzeni pięciu aktów obserwujemy rozpad dworskiej rodziny, który stopniowo opanowuje wszystkie obszary: system wartości bohaterów, ich samych, a nawet przestrzeń, w której działają. Wraz z aktorami wyruszymy w drogę od teatru klasycznego do współczesnego.

Francuski komediopisarz stworzył postać Tartuffe’a – włóczęgi, przygarniętego do domu Orgona. Gospodarz, kierujący się szlachetnymi wartościami, daje się omotać sprytnemu szalbierzowi. Dla osiągnięcia własnych korzyści, pod przykryciem pobożności, uczciwości i skromności tytułowy Świętoszek zdobywa zaufanie gospodarza i manipuluje jego życiem. Rodzina Orgona jednak od początku widzi, co się dzieje i za pomocą spisku postanawia obnażyć dwulicowość Tartuffe’a.

Molier odkrył w teatrze nową potęgę, jedną z największych, jakie istnieją – zabijać śmiechem, śmiechem brzmiącym ze sceny. Jak pokazali białostoccy studenci, broń ta wciąż ma ogromną siłę rażenia.

***

reżyseria: Paweł Aigner
scenografia i kostiumy: Pavel Hubička
muzyka: Piotr Klimek
konsultacje wokalne: Cezary Szyfman
praca nad słowem: Ewa Gajewska
asystent reżysera: Roksana Miner
występują: Rafał Derkacz, Rafał Domagała, Anna Domalewska, Agnieszka Grębosz, Patrycja Kowalewska, Damian Krajczyk, Emil Lipski (III rok), Dawid Malec, Anna Moś, Natalia Sacharczuk, Paweł Strumiński, Michał Szostak, Kamila Wróbel
solowe partie wokalne: Małgorzata Piotrowska, Justyna Wieruszewska-Biniek, Rafał Derkacz, Emil Lipski
PREMIERA: 10 grudnia 2016 r.

*W „Świętoszku” jest moc, która się nie zestarzała, a wręcz wyostrzyła. Rozmowa z Pawłem Aignerem / Anna Mikiciuk, Kurier Poranny, 30.12.2016

Fot. Bartek Warzecha

„ŚMIERCI PORUCZNIKA” NIE BĘDZIE…

decyzją Prorektor ds. Filii w Białymstoku prof. dr hab. Marty Rau z dnia 10 marca 2020, pokazy przedstawienia dyplomowego “Śmierć porucznika”, które miały się odbyć 14 i 15 marca w Teatrze Szkolnym im. J. Wilkowskiego, ZOSTAŁY ODWOŁANE.

Przepraszamy za ewentualne niedogodności i zapraszamy do śledzenia naszych mediów społecznościowych oraz strony internetowej, na których już wkrótce poinformujemy o planowanych pokazach kolejnego w tym roku dyplomu.

Bądźcie z nami!
Fot. Marta Siergiej

NIKT NIE MOŻE BYĆ NUMEREM

UWAGA! Brak wejściówek! 

„Muzyka, śpiew, archiwalne fotografie, prosta, bardzo symboliczna scenografia i grupa zaangażowanych, młodych ludzi, pragną podzielić się czymś ważnym” – można przeczytać o spektaklu „Nikt nie może być numerem” w reżyserii naszej absolwentki Joanny Troc, którego dwa pokazy odbędą się 7 i 8 marca na deskach Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego. Bezpłatne wejściówki będą dostępne od czwartku, 27 lutego, od godz. 12 na portierni Akademii Teatralnej (ul. H. Sienkiewicza 14) do wyczerpania zapasów. Nie przyjmujemy rezerwacji telefonicznych. 

Przedstawienie „Nikt nie może być numerem” to opowieść o próbie chodzenia po wodzie, o miłości totalnej i bezkompromisowej, która zwycięża nawet w czasie wielkiego upadku i kryzysu człowieka… Spektakl powstał na podstawie książki Sergiusza Hackela, wydanej przez Fundację „Oikonomos”,  dotyczącej bardzo barwnej postaci Marii Skobcowej, zwanej Matką Marią z ulicy Lourmel – kontrowersyjnej współczesnej świętej, poetki, mniszki żyjącej w świeckim otoczeniu, pomagającej biedakom na ulicach Paryża, ratującej Żydów w czasie II wojny światowej, która sama zginęła w obozie koncentracyjnej Ravensbruck. Przedstawienie zrealizowane przez młodzieżową grupę teatralną działającą właśnie przy Fundacji „Oikonomos”, stara się oddać atmosferę tamtych czasów.

Twórcy spektaklu przekonują, że ma on cel edukacyjny: chodzi o  nauczenie młodzieży szacunku wobec przeszłości, szczególnie w tym wielokulturowym aspekcie.  Do obejrzenia pokazu zachęcamy również studentów naszej uczelni, którzy mogą na jego przykładzie zobaczyć, jak wygląda wynik współpracy absolwentki ze społecznością lokalną.

Premiera spektaklu odbyła się 5 i 6 listopada 2019r w Operze i Filharmonii Podlaskiej – Europejskim Centrum Sztuki w Białymstoku.

Nikt nie może być numerem
Na podstawie książki Sergiusza Hackela
Przekład: ks Henryk Paprocki
Scenariusz i reżyseria: Joanna Troc
Występują: Ewa Iwaniuk, Jan Koniuch, Łukasz Lisowski, Daria Łukjanczuk, Dominika Puc, Piotr Świderski, Maria Tarasiuk, Agata Uścinowicz, Rafał Zdanowicz
Multimedia: Jakub Sobczak
Koordynacja: Magdalena Żdanuk

ZOBACZ TRAILER

Słowo od tłumacza (fragm.)

„Życie tej fascynującej kobiety wydaje się czymś nieprawdopodobnym. Ona, tak bardzo ceniona w salonach literackich, odrzuca cały blichtr tego świata i pyta swojego biskupa, czy ona, mająca za sobą dwa nieudane małżeństwa, może zostać zakonnicą, ale taką zakonnicą, która nie będzie mieszkać w klasztorze, która będzie zajmować się „ludźmi z marginesu”.  Jej życie dla konserwatywnych przedstawicieli emigracji było jednym skandalem lub szaleństwem (nie słyszeli widocznie o słowach Pawła Apostoła „My, szaleni dla Chrystusa”, 1 Kor 1, 23). Ta zdumiewająca kobieta w warunkach kryzysu ekonomicznego i przy całkowitym braku pieniędzy zorganizowała cztery ośrodki pomocy, w tym dom dla starców, dom dla bezdomnych małżeństw i stołówkę dla bezdomnych… Matka Maria stała się właściwie instytucją charytatywną w Paryżu. Kiedy w okupowanej Francji rozpoczęły się prześladowania Żydów, Matka Maria postanowiła ich ratować. Przejmowała bezdomne dzieci, których rodziców już wywieziono do Auschwitz. Jako zakonnicy udało się jej dostać na welodrom zimowy, na którym zgromadzono Żydów przed wywózką do obozu zagłady i wynosiła dzieci w pojemnikach na śmieci.  A potem wraz z proboszczem na Lourmel, ojcem Dymitrem Klepininem, rozpoczęła wydawanie setek fałszywych metryk chrztu. Wszyscy organizatorzy tej akcji zostali aresztowani. I wszyscy zginęli w obozach zagłady. Matka Maria została zamordowana w Wielką Sobotę, 31 marca 1945 r., na dwa dni przed wyzwoleniem obozu, gdy już było słychać kanonadę artylerii rosyjskiej. Jej towarzyszki niedoli z Ravensbrück napisały, że piekło obozu potrafiła przemienić w radość życia.”

Ks. Henryk Paprocki

 

Fot. Łukasz Troc

ODDALEŃCY NA DESKACH TEATRU SZKOLNEGO

Dzięki współpracy wykładowczyni i zeszłorocznej stypendystki Prezydenta Miasta Białegostoku – Natalii Sakowicz oraz naszej Alma Mater możemy już wkrótce zaprosić publiczność do Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego na serię gościnnych pokazów Oddaleńców.

Oddaleńcy to dwuosobowy spektakl oparty na twórczości jednego z najoryginalniejszych polskich poetów – Bolesława Leśmiana.

Jak twierdzi twórczyni przedstawienia, jest ono swoistym laboratorium, w którym za pomocą środków zaczerpniętych z teatru formy, performance’u, koncertu i kultury punkowej podejmujemy próbę zanalizowania poetyckiego świata polskiego bergsonisty.

Czy poprzez doświadczenia cielesności, szczególnie w formach granicznych, które tak fascynowały Leśmiana, możemy dotrzeć do istoty życia? Jaki jest sens miłości? Cierpienia? Śmierci? Czy w 2020 roku, sto lat od pierwszego wydania Łąki, poezja ma jeszcze dla nas – współczesnych jakiekolwiek znaczenie i co może powiedzieć o nas samych?

reżyseria: Natalia Sakowicz
scenografia: Marek Idzikowski
muzyka: Maciej Cempura
występują: Natalia Sakowicz, Maciej Cempura
światło: Maciej Iwańczyk
Spektakl przeznaczony dla młodzieży (14+) i widzów dorosłych.

Rezerwacje biletów przyjmowane są telefonicznie: 85 743 54 53, od poniedziałku do piątku w godz. 9-15, bilety w cenie 10-20 zł; 

Informacje o spektaklu
Informacje dla widzów

GRAMY:
14 lutego (piątek), godz. 18 – pokaz premierowy, wstęp wyłącznie z zaproszeniami
15 lutego (sobota), godz. 18
16 lutego (niedziela), godz. 18

Spektakl zrealizowany przez Natalię Sakowicz w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku „Młodzi twórcy 2019” przy współpracy z Akademią Teatralną im. A. Zelwerowicza, Filią w Białymstoku oraz Białostockim Teatrem Lalek

STYCZNIOWA PREMIERA: ŚMIERĆ PORUCZNIKA

Nowy Rok zaczynamy z przytupem – dyplomem studentów IV roku aktorstwa, którzy pod wodzą Bernardy Bieleni wzięli na warsztat niezwykle rzadko wystawianą sztukę Sławomira Mrożka. Już 25 stycznia o godz. 18:00 w Teatrze Szkolnym im. J. Wilkowskiego odbędzie się premiera “Śmierci porucznika” ze scenografią i kostiumami Mariki Wojciechowskiej, choreografią Macieja Florka i muzyką Marcina Nagnajewicza. Za multimedia odpowiada Sebastian Łukaszuk, reżyserią świateł zajął się Maciej Iwańczyk. W przedstawieniu usłyszymy również teksty Wojciecha Szelachowskiego i Lukasyna. Oprócz studentów IV roku (Magdalena Bednarek, Adam Bocianiak, Joanna Jakacka-Majka, Karolina Mazurek, Michał Murawski, Anna Nieciąg, Katarzyna Pilewska, Karol Sławek, Agata Słowik), na scenie zobaczymy również świetnie wszystkim znanego aktora Białostockiego Teatru Lalek – Ryszarda Dolińskiego.

Mrożkowi za kanwę sztuki posłużyła historia opisana w wierszu Adama Mickiewicza „Reduta Ordona”. Mrożkowski Orson ujawnia prawdę dotyczącą tego epizodu powstania listopadowego, która jest sprzeczna z treścią wiersza. Uśmiercony bowiem bohatersko przez Mickiewicza Ordon, w istocie przeżył wybuch wspomnianej reduty i dopiero w wieku 77 lat zabił się strzałem z pistoletu. W dramacie Mrożka Orson jako Starzec trafia do więziennej izby zatrzymań, gdzie wspólnie z głównym bohaterem zbiorowym sztuki – Chórem Wykolejonej Młodzieży, wywołuje duchy na wzór Dziadów, cz. II Mickiewicza. Zatem Mrożek dekonstruuje romantyczny mit poświęcenia i krytykuje kreowanie polityki historycznej opartej nie na faktach, ale… poetyckim zmyśleniu.

Zespół twórców podjął się wyzwania, które ma przedstawić dramat Mrożka jako doskonały materiał dla wykorzystania groteskowego potencjału lalki oraz punkt wyjścia do dyskusji dotyczącej współczesnych ideałów, tożsamości, prawdy i prawa jednostki do decydowania o sobie.

Szczegółowy repertuar dostępny jest TU. Rezerwacje biletów przyjmowane są od 20 stycznia, telefonicznie od poniedziałku do piątku w godz. 9:00-15:00 (tel.: 85 743 54 53 ).

***
Spektakl bierze udział w VI edycji Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej “Klasyka Żywa”

 

 

 

 

 

 

 

Fot. Marta Siergiej

HOUSTON! MAMY PROBLEM…

[…] bywa również tak, że temat sam znajduje twórcę. Że nagle, w środku szarego dnia, łapie go myśl: „przecież o tym trzeba zrobić spektakl!” – i już nie puszcza. […]

Zapraszamy 14 grudnia (sobota) o godz. 10:00 do Teatru Szkolnego na pokaz spektaklu Magdaleny Bochan-Jachimek „Mamy problem. Monodram macierzyński” organizowany przez Stowarzyszenie Kulturalne Pocztówka we współpracy z Naszą Akademią w ramach Wertep Expo.

Darmowe wejściówki można rezerwować pod adresem e-mail: biuro@wertepexpo.eu

Rezerwacje studentów oraz pracowników Akademii przyjmuje Biuro Promocji AT, pokój 109.

występuje: Magdalena Bochan-Jachimek

reżyseria: Jakub Ehrlich
tekst: Szymon Jachimek
scenografia: Monika Ossowska
muzyka: Hubert Świątek
trąbka: Dawid Lipka
światła: Marzena Chojnowska

 

Bywa tak, że artysta szuka tematu. Chce zrobić spektakl, by rzucić się potem w wir seksu i grubej mamony (jak to zwykle w teatrze niezależnym) – ale niestety, nie wie o czym. Lecz bywa również tak, że temat sam znajduje twórcę. Że nagle, w środku szarego dnia, łapie go myśl: „przecież o tym trzeba zrobić spektakl!” – i już nie puszcza.

„Mamy problem” to przykład tej drugiej motywacji. Pojawiła się gdzieś między zmianą pieluchy a smarowaniem ząbkujących dziąseł i jest z nami do dziś. Spektakl dedykujemy wszystkim mamom, które czasem czują, że nie dają rady. Czyli wszystkim mamom.

Magdalena Bochan-Jachimek – aktorka, improwizatorka, instruktorka teatralna, producentka. A także magister inżynier ochrony środowiska. Współczesna kobieta renesansu i spiritus movens całego przedsię- wzięcia: odtwórczyni głównej roli (jedynej, to i głównej), a zarazem producentka spektaklu. Prowadzi warsztaty teatralne “W Kaczych Butach”, autorską imprezę Teatrzyk Bezwstydny, a bywa, że i Konferencję Rybną. Szydełkuje, maluje, czasem zrobi stolik. A, i wydała podręcznik do zajęć teatralnych. Jak miała 4 lata, to mieliła kawę wkładając widelec do kontaktu.

Wertep Expo to organizowany po raz pierwszy na Podlasiu teatralny showcase. Wydarzenie ma służyć kontaktowaniu polskich teatrów pozainstytucjonalnych z promotorami, kuratorami, dyrektorami ośrodków kultury i festiwali teatralnych oraz reprezentacją festiwali europejskich. Pełny program Wertep Expo i więcej informacji o samym wydarzeniu czytaj TU

PRZYSZEDŁ GRUDZIEŃ – CZAS NA KRESY!

Ten sam język polski, ale w kilkunastu różnych odmianach i melodiach będzie można usłyszeć już 12 grudnia w naszym Teatrze Szkolnym. Wszystko za sprawą 28. Konkursu „Kresy” i uczestniczących w nim 28 młodych Polaków z zagranicy, którzy choć na co dzień mówią w innym języku, chcą poznawać polską poezję i ją interpretować.

Na prezentacje konkursowe zapraszamy wszystkich chętnych 12 grudnia (czwartek) o 14:00 do Teatru Szkolnego (ul. H. Sienkiewicza 14).  Występy młodych recytatorów zostaną ocenione przez jury, zaś widownia będzie mogła oddać głos na Nagrodę Publiczności. Werdykt zostanie ogłoszony podczas Koncertu Galowego w Białostockim Teatrze Lalek, który odbędzie się 14 grudnia o godz. 18:00, wstęp wolny.

W ramach Kresów nasi studenci pokażą uczestnikom konkursu dwa spektakle Anim(a)kcje i Gardenia, a część kadry nauczycielskiej poprowadzi warsztaty.

Konkurs „Kresy” to jedyne na świecie przedsięwzięcie, które od 1991 roku promuje polską poezję wśród Polaków mieszkających poza krajem. Konkurs jest dla tych, którzy lubią poezję: czytać, pisać, recytować. Bez względu na wiek, zajęcie, płeć, czy inne cechy. Liczą się znajomość i zamiłowanie do polskiego języka. Dla właśnie takich entuzjastów poezji odbywają się eliminacje Konkursu poza granicami Polski na Litwie, Łotwie, Białorusi, Ukrainie, Rosji, Czech, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Kazachstanie, Kirgistanie i Gruzji. Do tej pory udział w „Kresach” wzięło ok. 70 tysięcy osób!

Laureaci eliminacji otrzymują możliwość przyjazdu na tydzień do Białegostoku, podczas którego szkolą swój warsztat recytatorski i przygotowują się do Koncertu Galowego, który jest zwieńczeniem ich wspólnej pracy.

Więcej dowiesz się ze strony konkursu KRESY

 

 

 

 

PAWEŁ SAKOWICZ – JUMPCORE

Nie jest do końca jasne, czy Fred Herko planował zakończyć swój kameralny performans samobójczą śmiercią. Wziął kąpiel, włączył Mszę koronacyjną Mozarta i zaczął tańczyć nago w salonie przyjaciela. […]

Zapraszamy do naszej Akademii na pokaz performansu choreograficznego białostoczanina Pawła Sakowicza, który towarzyszy wystawie DO ZOBACZENIA PO REWOLUCJI! Wystawa na 100-lecie Bauhausu, otwartej aktualnie dla zwiedzających w Galerii Arsenał w Białymstoku.

termin: 7.12 (sobota), godz. 18:00
wstęp wolny

liczba miejsc: 60

rezerwacje: telefonicznie 85 743 54 53 (poniedziałek–piątek, w godz. 9:00-15:00) lub w siedzibie Akademii (ul. Sienkiewicza 14)


choreografia i taniec
: Paweł Sakowicz
dramaturgia: Mateusz Szymanówka
muzyka: Indecorum
kostium: Doom 3k
produkcja: Maat Festival, Scena Tańca Studio, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki

Praca pochodzi z kolekcji Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki
„Jumpcore” jest spektaklem należącym do sieci Aerowaves Twenty19

Nie jest do końca jasne, czy Fred Herko planował zakończyć swój kameralny performans samobójczą śmiercią. Wziął kąpiel, włączył Mszę koronacyjną Mozarta i zaczął tańczyć nago w salonie przyjaciela. Kilkakrotnie zbliżał się do otwartego okna. Kiedy wybrzmiał Sanctus, wziął rozbieg i wyskoczył przez okno apartamentu mieszącego się na piątym piętrze przy nowojorskiej Cornelia Street. Bo przecież każdy tancerz baletowy ma wrażenie, że potrafi latać, a zawieszony na sekundę w skoku, rzeczywiście lata.

Paweł Sakowicz – choreograf i tancerz pochodzący z Białegostoku, absolwent politologii na Uniwersytecie Warszawskim oraz choreografii i performansu w London Contemporary Dance School. Autor prac: Bernhard, TOTAL, Jumpcore, Thriller i Masakra. Swoje prace pokazywał m.in. podczas trzech edycji Polskiej Platformy Tańca, w NYU Skirball w Nowym Jorku czy CAC w Nowym Orleanie. Artysta wspierany przez sieć Aerowaves Twenty19. pawelsakowicz.com

Fot. Maciej Rukasz

Poniżej fotorelacja Macieja Zaniewskiego (Galeria Arsenał) z pokazu oraz z warsztatów z naszymi studentami

T. KöCK PREMIEROWO W NASZYM TEATRZE

28 października zapraszamy o godz. 20:00 do Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego na czytanie performatywne sztuki jednego z najbardziej interesujących austriackich dramaturgów.

Thomas Köck, bo o nim mowa, to ceniony i nagradzany twórca tzw. trylogii klimatycznej. O ile w pierwszej części „raj.potop” autor opisuje procesy wywołujące zmiany społeczne, ekonomiczne i ekologiczne o zasięgu globalnym, o tyle w kolejnym dramacie „raj.głód”, który zobaczymy na naszej scenie, skupia się już na losach wybranych jednostek. Bohaterami sztuki są ludzie spragnieni, wręcz głodni, komunikowania się, poczucia wspólnoty i bliskości drugiego człowieka. To postacie, które walczą z potopem obrazów we własnych głowach. Każda z osób znajduje się na innym polu bitwy: Maggie w kryzysie relacyjnym, Benn w starciu z anonimowymi sąsiadami, Caro w pobliżu konfliktu zbrojnego, jako korespondentka wojenna. Trzy pozornie tylko różne miejsca akcji: hotel na pustyni, zrujnowane przedmieścia metropolii i puste mieszkanie są tu kwintesencją samotności, jaka dotyka nas, współczesnych.

Thomas Köck „raj.głód”
tłumaczenie: Jacek Kaduczak
reżyseria: Łukasz Lewandowski
obsada:
Ben – Maciej Zalewski
Maggie – Monika Markowska
Caro – Marta Rau
Narrator – Michał Ferenc

wstęp wolny

czas trwania ok. 2-2,5 godz.

wydarzenie realizowane we współpracy z Austriackim Forum Kultur

prawa autorskie reprezentuje Agencja Dramatu i Teatru ADiT