mwieremiejuk

Dni otwarte uczelni 25-26 kwietnia!

przez

Zapraszamy wszystkie osoby zainteresowane studiowaniem w naszej uczelni na dni otwarte 25 i 26 kwietnia.

UWAGA! Udział we wszystkich wydarzeniach jest bezpłatny. Na warsztaty i pokazy obowiązuje rezerwacja miejsc.

Zapisy na warsztaty: bots.fb@e-at.edu.pl (UWAGA! Tylko wiadomość zwrotna z tego adresu z potwierdzeniem zapisu na warsztaty, upoważnia do wzięcia w nich udziału.)
Rezerwacja miejsc na pokazy studenckie: tel. 85 743 54 53

Wszystkie wydarzenia odbywają się w naszej siedzibie, przy ul. H. Sienkiewicza 14 w Białymstoku.

Jeżeli masz szczególne potrzeby (np. potrzebujesz obecności tłumacza PJM, wsparcia asystenta, poruszasz się na wózku lub obawiasz się barier architektonicznych), skontaktuj się z koordynatorem ds. dostępności. Dzięki temu będziemy mogli zapewnić Ci odpowiednie warunki udziału w dniach otwartych.

Kontakt: e-mail: dostepnosc@e-at.edu.pl
tel.: +48 789 248 379 (od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00–15:00)

Prosimy o kontakt z wyprzedzeniem — nie później niż 7 dni przed wydarzeniem (tj. do 17.04).

PROGRAM 

25-26.04 (sobota, niedziela), wystawa studentek technologii teatru lalek, foyer Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego

Zbiór wybranych prac studentek Technologii teatru lalek prezentujących rysunki, malarstwo, lalki, oraz instalacje przestrzenne. Obiekty te pokazują, z jak różnorodnymi zadaniami i materiami muszą zmierzyć się studenci tego kierunku, jak są otwarci i gotowi na eksperyment oraz nieustającą eksplorację plastyki w teatrze. 

Technologia teatru lalek to jedyny taki kierunek w kraju. Wszechstronnie kształcimy osoby zainteresowane pracą nad wizualną stroną teatru ożywionej formy, począwszy od projektowania i budowy lalek, skończywszy na scenografii.

25 kwietnia (sobota)

Godz. 10:30-12:30, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek aktorski „Ruch, lalka i dynamika przestrzeni” z Darią Holovchanską, sala 216 / max 12 osób

Celem warsztatów „Ruch, lalka i dynamika przestrzeni” jest eksploracja dynamiki przestrzeni i tego, w jaki sposób możemy ją zmieniać, budować poprzez pracę z własnym ciałem, obiektem i lalką. Eksploracja biomechaniki, studiowanie ruchu i przełożenie go na formę. Spotkanie z grupową animacją, wyczuciem partnera na scenie. Ożywienie lalki i eksploracja jej możliwości  w relacji z przestrzenią. Improwizacja i poszerzenie wyobraźni. 

Informacja dla osób uczestniczących w warsztatach: wygodny czarny strój z długim rękawem, czarne obuwie na zmianę, zebrane włosy, bez kolczyków i biżuterii.

Daria Holovchanska – ukraińska lalkarka i niezależna artystka. Studiowała na Charkowskim Narodowym Uniwersytecie Sztuk Pięknych im. I.P. Kotlarewskiego do czasu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę 24 lutego 2022 roku, która uniemożliwiła jej ukończenie ostatniego semestru studiów. Następnie Daria przeniosła się do Filii Narodowej Akademii Sztuk Dramatycznych im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, gdzie uzyskała tytuł magistra sztuki w zakresie aktorstwa teatru lalek. Obecnie pracuje jako adiunkt, odkrywając sztukę aktorską z obiektem i teatrem przedmiotu. W latach 2021-2022 występowała w Charkowskim Państwowym Akademickim Teatrze Lalek im. V. A. Afanasjewej w takich produkcjach jak: “Ołowiany żołnierzyk”, „Aibolit” (stażystka), „Bajka dla małego królika” (Siostra królika, Jeż), „Księżniczka Kropeczka” (Królowa Izabela), „Magiczny pierścień” (Anioł) i „Matka Courage” (Katrin) w reżyserii Oksany Dmitriewej. Od 2022 roku Daria pracuje niezależnie, współpracując przy projektach międzynarodowych, takich jak “Mothermotherland” (2022, USA), “Night Call” (2023, Polska), “I will dance with thoas oak trees” (2023, USA), “Ryszardzie!”,“Forest Road 8995” (2025, Polska). W tych projektach pełniła role współreżysera, aktorki, scenografa, projektanta świateł i lalkarza. Daria aktywnie uczestniczy w rezydencjach artystycznych i warsztatach, w tym “Ophelia” (2024) i “Little Zaches” (2025) w Théâtre de la Massue (Nicea, Francja), a także w rezydencjach badawczych w Institut International de la Marionnette (Charleville-Mézières, Francja). W 2023 roku została laureatką nagrody POLUNIMA dla najbardziej obiecującego lalkarza młodego pokolenia.

„Im więcej się uczę, tym bardziej uświadamiam sobie, jak wiele jeszcze nie wiem”.

Godz. 12:30-14:00, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek aktorski z techniki mowy z Urszulą Karpińską-Sterkowiec, sala 103 / max 10 osób

Celem warsztatu jest rozwijanie wyrazistości artykulacyjnej w połączeniu z pracą nad oddechem, brzmieniem głosu oraz tempem mowy. Zajęcia będą miały charakter praktyczny i skoncentrowany na doświadczeniu uczestników. Ćwiczenia obejmą usprawnianie aparatu mowy oraz kształtowanie cech prozodycznych wypowiedzi, takich jak intonacja, rytm i pauza, w połączeniu z postawą ciała i świadomym oddechem. Podczas warsztatu wykorzystywane będą zarówno teksty dykcyjne, jak i wybrane teksty literackie.

Informacja dla osób uczestniczących w warsztatach: wygodny strój, zmiana obuwia.

Godz. 12:00-13:30, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek technologia teatru lalek „Kompozycja przestrzenna” z dr Martyną Dworakowską, sala 213 / max 8 osób 

Jest to jedno z kilku zadań, z którym kandydaci spotykają się na egzaminach wstępnych. Te warsztaty są dla wszystkich, którzy zadają sobie pytanie: „O co chodzi z tą przestrzenią?”

Są to warsztaty praktyczne, które pomogą oswoić temat, spróbować się z nim zmierzyć, odpowiedzieć na zadanie, ryzykować, testować w niezobowiązującej sytuacji poza egzaminem pod okiem specjalisty. To jest czas i miejsce na próby i zadawanie pytań.

dr Martyna Dworakowska – absolwentka scenografii Akademii Teatralnej w Pradze (DAMU), Katedry Teatru Lalkowego i Alternatywnego, autorka wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, scenograf teatralny. Prowadzi zajęcia na kierunku aktorskim, reżyserskim i technologii teatru lalek.

Godz. 13:30-15:00, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek reżyserski „Ilu rzeczy tu nie ma dla mojego przedstawienia” z dr hab. Bernardą Anną Bielenią, sala 305 / max 8 osób

Podczas spotkania będziemy próbowali tworzyć krótkie etiudy teatralne, które można realizować bez rekwizytów i dodatkowych zabiegów inscenizacyjnych. Powstaną (bardzo krótkie) scenariusze i improwizowane etiudy.  

 dr hab. Bernarda Anna Bielenia – absolwentka kierunków aktorskiego i reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku. Jest autorką filmów, reportaży, felietonów oraz twórczynią telewizyjnych programów kulturalnych i edukacyjnych. Jest członkiem zarządu Polskiego Ośrodka Lalkarskiego POLUNIMA oraz wiceprezesem Białostockiego Stowarzyszenia Artystów Lalkarzy. Prowadzi przedmiot Technika pracy z aktorem, Technika pracy z aktorem w planie lalkowym i seminarium reżyserskie. 

 Godz.  15:15, spotkanie z dr hab. Bernardą Anną Bielenią, Dziekan ds. kierunków Filii w Białymstoku, foyer Teatru Szkolnego im. Jana Wilkowskiego
 

Godz. 16:00-19:20, pokazy etiud studenckich, rezerwacja telefoniczna obejmuje wszystkie spektakle pokazywane danego dnia: 85 743 54 53
 
„Cyrk” (Zuzanna Nagórska, Marta Wieczorkiewicz, Agata Stepaniuk, Justyna Sołtys, Aleksandra Fijak; opieka pedagogiczna: dr Magdalena Kiszko-Dojlidko), sala 301,

„Na niciach” (Zuzanna Blicharz, Jakub Gujda, Martyna Nguen-Minh, Nina Czaja; opieka pedagogiczna: Magdalena Ołdziejewska, Magdalena Mioduszewska), sala 306,

Lalki stolikowe w animacji zbiorowej (Anna Korzeniak-Nadowska, Aleksandra Miętka, Ula Zasłona, Hanna Dobrowolska, Emilia Rutka, Marta Wieczorkiewicz, Izabela Makiel, Natalia Pytel; opieka pedagogiczna: prof. dr hab. Marta Rau, Maria Żynel, Maciej Zalewski, sala 306,

„Parawanowa klasyka” (jawajka: Natalia Pytel, Aleksandra Miętka; Emilia Rutka, Wiktoria Pieńkosz, Justyna Bożewicz; pacynka: Anna Korzeniak-Nadowska, Ula Zasłona; opieka pedagogiczna: prof. dr hab. Artur Dwulit, dr Łucja Grzeszczyk-Żukowska, Agata Stasiulewicz, sala 205,

„Muppet Fatalista i jego muppet” (Nina Czaja, Jakub Jagielski, Łukasz Krasoń, Lilianna Kłos; opieka pedagogiczna: dr Błażej Piotrowski), sala 216,

„Eurydyka” w reż. Lady Borovskiej (Kacper Rokosz, Małgorzata Bekisz; opieka pedagogiczna: dr Paweł Paszta) Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego.

(UWAGA! Pokazy odbywają się w salach na 2. i 3. piętrze bez windy)

26 kwietnia (niedziela)

Godz. 10:30-12:00, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek technologia teatru lalek z rysunku scenograficznego z Karoliną Krot, sala 213 / max 8 osób

Obrus, prześcieradło, a może ekran cieniowy albo kostium ducha? Podczas warsztatów z rysunku scenograficznego zmierzymy się z wieloznacznością przedmiotów codziennego użytku. Uczestnicy zostaną zaproszeni do stworzenia prac plastycznych, w których będą eksplorować granice możliwości poszczególnych elementów scenografii. Bo dlaczego stół nie miałby stać się łodzią? Ale to już koniec podpowiedzi. 🙂 Więcej informacji na warsztatach.

Informacja dla osób uczestniczących w warsztatach: można wziąć własne ołówki, jeśli ktoś woli swoje

mgr Karolina Krot – scenografka, plastyczka, autorka komiksów. Absolwentka technologii teatru lalek na Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Filii w Białymstoku. Magister filozofii. Wokalistka i autorka tekstów w zespole Język Prywatny. Współprowadzi zajęcia z budowy lalek. 

Godz. 12:00-13:30, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek reżyserski „Radość tworzenia, potencjał i zasadzki w teatrze inicjacyjnym. Od pomysłu do teatru formy” z Honoratą Mierzejewską-Mikoszą / max 10 osób

Warsztaty poruszają się wokół teatru inicjacyjnego. Przybliżą zagadnienie teatru i tematyki dla najmłodszych widzów, abstrakcji, teatru formy. Prześledzimy z uczestnikami drogę tworzenia spektaklu od pomysłu i inspiracji, przez wybór formy, eksplorowanie tematu po zabawę sceniczną z wybraną materią.

Informacja dla osób uczestniczących w warsztatach: rekomendowany wygodny strój

mgr Honorata Mierzejewska-Mikosza – aktorka Olsztyńskiego Teatru Lalek w Olsztynie, absolwentka aktorstwa i reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku oraz Studiów podyplomowych Uniwersytetu Warszawskiego- Wiedza o książkach dla dzieci i młodzieży, współzałożycielka Stowarzyszenia Artystycznego Teatr Poddańczy. Pracuje jako scenarzystka, reżyserka i aktorka, laureatka nagród teatralnych, stypendystka Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. Prowadzi seminarium reżyserskie z małej formy. 

Godz. 12:00-13:30, warsztaty dla kandydatek i kandydatów na kierunek aktorski z Anną Stelą, sala 103

Godz. 14:00-18:50, pokazy etiud studenckich

Blok I, godz. 14:00-16:00

„Muppet Fatalista i jego muppet” (Nina Czaja, Jakub Jagielski, Łukasz Krasoń, Lilianna Kłos; opieka pedagogiczna: dr Błażej Piotrowski), sala 216,

„Na niciach” (Zuzanna Blicharz, Jakub Gujda, Martyna Nguen-Minh, Nina Czaja; opieka pedagogiczna: Magdalena Ołdziejewska, Magdalena Mioduszewska), sala 306,

„Cyrk” (Zuzanna Nagórska, Marta Wieczorkiewicz, Agata Stepaniuk, Justyna Sołtys, Aleksandra Fijak; opieka pedagogiczna: dr Magdalena Kiszko-Dojlidko), sala 301,

Lalki stolikowe w animacji zbiorowej (Anna Korzeniak-Nadowska, Aleksandra Miętka, Ula Zasłona, Hanna Dobrowolska, Emilia Rutka, Marta Wieczorkiewicz, Izabela Makiel, Natalia Pytel; opieka pedagogiczna: prof. dr hab. Marta Rau, Maria Żynel, Maciej Zalewski, sala 306,

Blok II, godz. 16:10-18:50

„Molier. Chorzy i zakochani” w reż. Lesi Pasichnyk (Jakub Jagielski, Łukasz Krasoń, Małgorzata Bekisz, Martyna Nguen Minh, Barbara Kłoczko, opieka pedagogiczna: dr Paweł Paszta) sala 207,

„Chciałabym z tobą porozmawiać” (Julia Potrykus, Julia Czerniewicz; opieka pedagogiczna: dr hab. Jacek Dojlidko, sala 214,

„Bajka w dłoniach” w reż. Lesi Pasichnyk (Tymoteusz Jucha, Kacper Rokosz, Kacper Malinowski, Jakub Jagielski, Łukasz Krasoń, Julia Rotter) opieka pedagogiczna: dr hab. Bernarda Anna Bielenia), Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego.

(UWAGA! Pokazy odbywają się w salach na 2. i 3. piętrze bez windy)

Wielkanoc 2026

przez
Pocztówka świąteczna: na pomarańczowym tle połowa jajka ozdobiona czerwonymi wzorami z logotypem Filii na środku, obok życzenia w tym samym kolorze.

W świecie ogarniętym wojnami, pogonią za władzą, autokracją i konsumpcjonizmem – gdzie konflikty niszczą więzi, a materializm wypiera empatię – cud Zmartwychwstania, przekazywany od wieków, staje się dla naszego pokolenia nadzieją na lepsze jutro.

Niech Rezurekcja będzie dla wszystkich inspiracją do budowania wspólnoty opartej na wzajemnym wsparciu i solidarności.

Odkryjmy w sobie moc tej tajemnicy. Niech zjednoczy nas w dążeniu do świata, gdzie życie triumfuje nad śmiercią – dosłownie i metaforycznie.

Prof. dr hab. Artur Dwulit
Prorektor ds. Filii w Białymstoku Akademii Teatralnej w Warszawie

Maja Spychaj-Kubacka z nagrodą

przez
Grafika Instytutu Teatralnego: na niebieskim tle czarny napis "konkurs na najlepszą pracę magisterską".

Jak co roku, w Międzynarodowy Dzień Teatru, Instytut Teatralny ogłasza laureatki i laureatów Konkursu na najlepszą pracę magisterską z zakresu wiedzy o teatrze, widowisku i performansie.

Tegoroczne Jury obradowało w składzie: dr hab. Olga Katafiasz, prof. AST, prof. dr hab. Tomasz Kubikowski, dr hab. Agnieszka Rejniak-Majewska, prof. UŁ. Przyznało trzy nagrody, dwa równorzędne wyróżnienia oraz dwie nagrody specjalne.

Miło nam poinformować, iż II nagroda (3000 zł) trafiła do absolwentki reżyserii w naszej uczelni, Mai Spychaj-Kubackiej za pracę „Teatr Ukryty Janusza Kaczorowskiego” napisaną pod kierunkiem dra Kamila Kopani. Maja wyróżniona została również nagrodą specjalną im. Jerzego Gota (2000 zł) za najlepszą pracę z zakresu historii teatru polskiego. 

Z serca gratulujemy Mai oraz wszystkim laureatom pozostałych nagród i wyróżnień. 

Nabór do rezydencji badawczych

przez

Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie Filia w Białymstoku zaprasza do wzięcia udziału w rezydencjach badawczych w ramach 12. Międzynarodowego Festiwalu Szkół Lalkarskich LALKANIELALKA 2026

  • Rezydencja techniczno‑artystyczna: lalka jako żywy obiekt
  • Rezydencja kompozytorska: dźwięk w dialogu z materią i ruchem

Nabór dla osób studiujących w uczelniach technicznych, muzycznych i artystycznych
Zgłoszenia do 13.04.2026
Realizacja od 1.05 do 15.06.2026 (6 tygodni)
Prezentacja projektu podczas Festiwalu w dniach 23-27.06.2026

Czytaj regulamin naboru

Wypełnij formularz zgłoszeniowy 

  • Rezydencja techniczno‑artystyczna: lalka jako żywy obiekt

Rezydencja techniczno-artystyczna będzie miała charakter twórczo-badawczy i stanie się przestrzenią intensywnych eksperymentów na styku sztuki lalkarskiej i technologii. Jest skierowana do studentów i studentek uczelni technicznych zainteresowanych twórczym wykorzystaniem technologii w obszarze sztuki. Jej głównym celem będzie zaprojektowanie i skonstruowanie lalki mechanicznej lub mechatronicznej jako autorskiego obiektu możliwego do użycia w teatrze ożywionej formy. Lalką będzie mógł stać się każdy przedmiot, forma lub obiekt, który znajdzie swoje uzasadnienie w języku teatralnym – zarówno figuratywnym, jak i abstrakcyjnym.

Punktem wyjścia dla rezydenta/rezydentki stanie się twórcza wyobraźnia oraz poszukiwania prowadzone na pograniczu inżynierii, sztuki i teatru. Rezydent / rezydent zapozna się z materią teatru lalek poprzez aktywny udział w zajęciach studentów kierunku aktorskiego oraz technologii teatru lalek, pracując pod merytoryczną opieką opiekuna artystycznego. W toku spotkań, obserwacji i rozmów dokona wyboru tematu, funkcji oraz materiału, z którego powstanie forma.

Istotnym elementem rezydencji stanie się współpraca z drugim rezydentem/rezydentką – kompozytorem/kompozytorką. Przedmiotem tej rezydencji będzie stworzenie dzieła muzycznego bazującego na naturalnych dźwiękach wywiedzionych z materii, z której wykonana zostanie lalka. Mechanika, faktura i ruch obiektu staną się źródłem dźwięku, inspiracją oraz partnerem – elementem dialogu artystycznego.

  • Rezydencja kompozytorska: dźwięk w dialogu z materią i ruchem

Rezydencja kompozytorska będzie miała charakter twórczo-badawczy i stanie się przestrzenią intensywnych eksperymentów na styku muzyki, technologii i teatru. Jej celem będzie stworzenie oryginalnego dzieła muzycznego inspirowanego współpracą z rezydentem/rezydentką technicznym, oraz atmosferą Akademii Teatralnej, jej architekturą, rytmem codziennych działań.

Rezydencja jest skierowana do osób studiujących na wyższych uczelniach muzycznych na terenie RP – niezależnie od kierunku.

Pobyt w murach białostockiej uczelni stanie się dla nich impulsem do eksploracji w zakresie integracji muzyki z teatrem lalek. Rezydent/Rezydentka będzie uczestniczyć w życiu akademickim poprzez obserwację zajęć dydaktycznych, prób studentów, a także rozmowy z pedagogami i artystami.

Dzieło muzyczne będące przedmiotem rezydencji może być stworzone w dowolnej stylistyce muzycznej oraz technice kompozytorskiej z uwzględnieniem warunku koniecznego jakim jest wykorzystanie brzmień opartych o technikę samplingu. Źródłem dźwięku staną się m.in. przetworzone odgłosy pracy w warsztatach, szmery materiałów, głosy ludzkie, fragmenty wypowiedzi studentów. Każdy z tych elementów zostanie poddany kreatywnej transformacji i włączony w spójną strukturę muzyczną.

Kluczowym źródłem inspiracji stanie się ścisła współpraca z drugim rezydentem/ rezydentką. Przedmiotem tej rezydencji będzie stworzenie lalki teatralnej – mechanicznej lub mechatronicznej. Kompozytor/Kompozytorka skomponuje swoje dzieło w taki sposób, aby pozostawało z nim w bezpośrednim dialogu na poziomie artystycznej formy i treści.

Finał

Zwieńczeniem obu rezydencji będzie publiczna prezentacja w formie krótkiej etiudy teatralnej podczas 12. Międzynarodowego Festiwalu LALKANIELALKA, ukazującej lalkę jako autonomiczny, ‘żywy’ byt sceniczny – obiekt funkcjonujący na styku technologii i poetyki teatru.

O FESTIWALU

Międzynarodowy Festiwal Szkół Lalkarskich LALKANIELALKA skupia profesjonalnych twórców i adeptów sztuki lalkarskiej z całego świata. Białystok jest jednym z dwóch miast w Polsce, obok Wrocławia, które może poszczycić się działalnością wyższej uczelni artystycznej o profilu lalkarskim. Festiwal to okazja do poznania bogactwa sztuki teatru ożywionej formy, z natury rzeczy interdyscyplinarnej. Hasłem przewodnim 12. edycji jest FUTURE/PRZYSZŁOŚĆ, akcentujące dialog sztuki z rewolucją technologiczną i badania artystyczne (artistic research).

Organizator Festiwalu: Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filia w Białymstoku
Współorganizator: Białostockie Stowarzyszenie Artystów Lalkarzy
Partnerzy: Białostocki Ośrodek Kultury, Białostocki Teatr Lalek, Galeria Arsenał, Muzeum Pamięci Sybiru, Nie Teatr, Opera i Filharmonia Podlaska, Politechnika Białostocka, Uniwersytet w Białymstoku 
Honorowy Patronat Marszałka Województwa Podlaskiego oraz Prezydenta Miasta Białegostoku 

List intencyjny podpisany!

przez

W dniach 23-27 czerwca 2026 roku odbędzie się 12. Międzynarodowy Festiwal Szkół Lalkarskich LALKANIELALKA, którego inicjatorem i głównym organizatorem jest Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filia w Białymstoku, a współorganizatorem Białostockie Stowarzyszenie Artystów Lalkarzy. 

We wtorek, 24 marca w Teatrze Szkolnym im. Jana Wilkowskiego odbyło się uroczyste podpisanie listu intencyjnego dotyczącego organizacji Festiwalu. Wzięli w nim udział Partnerzy – Dyrektorzy instytucji kultury oraz Rektorzy uczelni wyższych (w kolejności alfabetycznej):

  • dr hab. Bożena Violetta Bielecka, Dyrektor Opery i Filharmonii Podlaskiej – Europejskiego Centrum Sztuki w Białymstoku imienia Stanisława Moniuszki,
  • Dr hab. Krzysztof Korotkich, prof. UwB, Prorektor ds. kształcenia Uniwersytetu
    w Białymstoku,
  • Dr hab. inż. Marta Kosior-Kazberuk, prof. PB, Rektor Politechniki Białostockiej,
  • Dr hab. Jacek Malinowski, Dyrektor Białostockiego Teatru Lalek,
  • Marek Masalski, Właściciel Nie Teatru,
  • dr hab. Wojciech Śleszyński, Dyrektor Muzeum Pamięci Sybiru,
  • Eliza Urwanowicz-Rojecka, Kierowniczka Działu Programowego Galerii Arsenał,
  • Dr Martyna Faustyna Zaniewska, Dyrektor Białostockiego Ośrodka Kultury.

Uroczystość uświetnili swoim udziałem również Rafał Rudnicki, Zastępca Prezydenta Białegostoku oraz Anna Maria Dobrowolska-Cylwik, Zastępca Dyrektora Departamentu Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego. Zarówno Marszałek Województwa Podlaskiego, jak i Prezydent Białegostoku objęli Festiwal patronatem honorowym.

Dyrektor 12. edycji Festiwalu, prof. dr hab. Artur Dwulit zwrócił się w swojej wypowiedzi do Partnerów:

„Dzięki temu, że jesteście z nami będziemy mogli naszych gości zaprowadzić w miejsca, których nie znają, a waszym gościom, którzy są przyzwyczajeni do waszych miejsc, pokazać teatr, którym się zajmujemy i dziedzinę sztuki, która jest tak dla nas niezwykła. Oferujemy też miastu większą ilość miejsc, większą ilość przestrzeni, będziemy w gruncie rzeczy w każdym zakątku tego miasta. A co najważniejsze – wszystkie te przestrzenie będą spełniały warunki dostępnościowe. Osoby o szczególnych potrzebach będą mogły bezpiecznie oglądać dzieła teatralne.”

Uczestniczy wydarzenia po raz pierwszy zobaczyli plakat Festiwalu, o którym opowiedział jego autor – dr hab. Andrzej Dworakowski, prof. PB – wykładowca związany zarówno z Akademią Teatralną, jak i Politechniką Białostocką.

Spotkanie zaczęło się pokazem etiudy „Terdigila IV”, w wykonaniu studentek kierunku aktorskiego: Sylwii Kondrat, Dominiki Šoškovej i Terezy Taptikovej. Etiuda powstała w ramach przedmiotu Teatr ożywionej formy pod opieką prof. dra hab Artura Dwulita. 

Formuła 12. edycji festiwalu ukierunkowana jest na interdyscyplinarną współpracę środowisk naukowych i kulturalnych współtworzących wizerunek miasta i regionu. Mając na uwadze wspólne wartości oraz komplementarność potencjałów, Organizatorzy oraz Partnerzy będą dążyć do wzbogacenia programu festiwalu i wzmocnienia jego międzynarodowego oraz społecznego wymiaru.

Przyjęta koncepcja programowa ma na celu dotarcie do nowych grup odbiorców, w tym osób, które dotychczas nie miały okazji zetknąć się z teatrem ożywionej formy – zarówno w wymiarze profesjonalnym, jak i akademickim. Istotnym elementem działań organizacyjnych jest również zapewnienie dostępności festiwalu osobom ze szczególnymi potrzebami.

Zakres współpracy obejmuje w szczególności:

  • współpracę merytoryczną, w tym współtworzenie programu oraz zapewnienie spójności i dostępności realizowanych wydarzeń;
  • współpracę organizacyjną, polegającą m.in. na udostępnieniu przestrzeni i zaplecza technicznego oraz wsparciu produkcji wybranych wydarzeń;
  • współpracę promocyjną, obejmującą wspólne działania marketingowe, wykorzystanie identyfikacji wizualnej partnerów oraz ekspozycję materiałów promocyjnych festiwalu.

Tematem przewodnim festiwalu jest FUTURE/PRZYSZŁOŚĆ, rozumiana jako przestrzeń wykorzystania nowych technologii w kreacji teatralnej.

Program festiwalu obejmie blisko trzydzieści wydarzeń poświęconych szeroko rozumianemu teatrowi ożywionej formy, których centralnym punktem będą pokazy prac studentów szkół teatralnych reprezentujących międzynarodowe środowisko akademickie. Nie zabraknie spektakli mistrzowskich i pokazów plenerowych. Premierę będzie miało wydawnictwo związane z konferencją poprzedzającą festiwal „Nowe technologie w sztuce – współczesny teatr ożywionej formy“.

PLAKAT LALKANIELALKA zm

Światowy Dzień Lalkarstwa 2026

przez
Grafika: hiena podwieszona na nitkach.

Świętujemy Światło Życia / Sen Hieny

Drodzy Przyjaciele, Lalkarze UNIMA, Mieszkańcy Ziemi:

Lud Bamanan z Mali, podobnie jak inne ludy, wyznaje koncepcję nieustannego tworzenia świata, zgodnie z którą rzeczy powstają kolejno z głosu Boga Stwórcy i materializują się w wirujące, spiralne słowa. Duch pierwszego wulkanu spadł na ziemię („Meren”). To pierwszy bóg – lalka, który miał rządzić tym wciąż chaotycznym światem. Ta pierwsza lalka, na podobieństwo kobiety, dała początek roślinom, zwierzętom i ludziom (Jiriw, Sogow ani maaniw). Ożywianie naszej przeszłości poprzez lalkarstwo jest ważnym elementem światowego dziedzictwa kulturowego, jest nie tylko przedsięwzięciem naukowym, ale także świadectwem inteligencji i miłości. Temat nie jest nowy, ale pozostaje bardzo ważny.

W tego rodzaju teatrze, gdzie wszyscy grają podwójną rolę, nawet człowiek z doskonałym pochodzeniem i zapleczem społecznym nie może uniknąć moralnych konsekwencji działań lalki. Gra lalek oferuje fascynujący wgląd w ducha tamtych czasów: prawdziwymi bohaterami tego teatru są ludzie, uosabiający radość życia i proste przyjemności.

Niepowtarzalne piękno lalek, bogaty i różnorodny teatr oraz muzyka, pieśni i tańce – odzwierciedlające autentyczną cywilizację i wierzenia przodków – stanowią ogromne źródło inspiracji dla profesjonalistów teatralnych, a zwłaszcza dla młodych ludzi zaangażowanych w proces tworzenia uniwersalnej kultury. Edukacja młodzieży jest stałym przedmiotem troski mieszkańców Mandé i reszty świata. Dlatego rada starszych stara się zapewnić młodym ludziom jak najkorzystniejsze warunki do pełnego rozwoju fizycznego, intelektualnego i moralnego poprzez praktykę lalkarstwa w jego różnorodnych formach. W naszej przeszłości społeczeństwo dorosłych i osób starszych otaczało młodzież opieką, nie pozwalając jej działać jedynie według własnego uznania, bez wskazówek. Dorośli nie powinni pozostawiać młodych ludzi samym sobie. Mądry człowiek powinien być również doskonałym przykładem w oczach młodych. Powinien umieć ich rozśmieszyć, jednocześnie kształtując ich moralność. Lalka poruszająca się w świetle księżyca, w teatrze lalkowym lub poza nim, niczym karawana, jest wioską.

To jest moja wioska; to tutaj mieszkam.

„Kiedy sęp udaje się na targ koni, robi to, aby przygotować się na przyszłość”, ponieważ czeka go głód. Ten enigmatyczny język lalki Bamanan z Mali uczy młodych ludzi, aby cenili zarówno rozwój nowych dziedzin sztuki, jak i tradycję.

Światowy Dzień Lalkarstwa jest Świętem Światła Życia.

W ten sposób w najważniejszych instytucjach kultury światowej znajdujemy lalki – znajdujemy  je w UNIMIE.

Lalki, które mają przede wszystkim charakter religijny, są sercem życia w relacjach artystycznych, politycznych i społecznych. Słuchamy duchów lalek, kiedy do nas mówią. Lalka jest jak słońce; to słońce musi nas ogrzewać ciepłem miłości i zrozumienia. Taka jest UNIMA, jak miłość wiecznego słońca.

UNIMA to zobowiązanie na całe życie. UNIMA to instytucja polityczna i kulturalna wysokiego szczebla, bez której ludzie na całym świecie nie mogą się już obejść. UNIMA to instrument świadomości, wyraz solidarności i komunikacji. A lalki w swojej obecnej ewolucji zasługują na szczególną uwagę w zakresie ich koncepcji, tworzenia i popularyzacji na całym świecie. To daje UNIMA.

Lalka jest zwierciadłem naszej tożsamości kulturowej, trampoliną do rozkwitu naszej sztuki i kultury, niezastąpioną ramą dla afirmacji naszego geniuszu twórczego. Dlatego sztuka lalkarska musi być wspierana. Legendarna uroda lalki budzi podziw wszystkich. Sztuka lalkarska była i pozostanie praktyką ludów świata od zarania dziejów. Definiowanie oznacza w rzeczywistości wyznaczanie granic, wskazywanie ograniczeń. Lalka jest odrzuceniem granic, odrzuca ograniczenia. Lalka przenika wszystko, rozciąga się na wszystko. Jest najbardziej suwerennym wyrazem duszy ludzkiej. W przeszłości ludzie byli kształceni poprzez opowieści, bawili się przedstawieniami małych ludzi lub zwierząt wędrujących po scenie, zawieszonych na sznurkach lub nie, i animowanych przez ludzi.

Kiedy rozpoczęła się historia lalkarstwa w Mali? Trudno odpowiedzieć na to pytanie. Dla wielu historyków historia ta zaczyna się w IX  albo w XII wieku… (ciąg dalszy nastąpi…).

Teatr lalkowy w Mali zajmuje wyjątkowe miejsce w historii afrykańskiego lalkarstwa. „Odkryty” w 1878 roku przez Paula Soleilleta, był pierwszym afrykańskim teatrem lalkowym, który stał się znany poza Afryką. (Soleillet, P, Les voyages et découvertes dans le Sahara et dans le Soudan, Paryż, M. Dreyfous, 1881, cytowane przez Olenkę Darkowską-Nidzgorską, Théâtre populaire de marionnettes en Afrique Sud-saharienne, 1980).

Na styku afrykańskich sztuk lalkarstwo w Mali jest wielką łodzią, z żaglem lub bez, potrzebującą jedynie kołysania fal, aby wyruszyć w rejs.

Rywalizacja między społecznościami jest rozwiązywana poprzez sojusze zawierane również dzięki sztuce lalkarskiej. Lalkarstwo potrafiło skonsolidować i przekształcić konflikty w sojusze. UNIMA, czyli lalkarstwo i forma sztuki, jest niewątpliwie marzeniem hieny (zwierzęcia totemicznego). Historia hieny, symbolizującej siłę i porywczość, przenosi nas do jej marzeń, marzeń o przyszłości, marzeń, w których ludzkość jest mądra i żyje w nieustannej harmonii z ciałem i umysłem. Marzeń o wspólnocie, marzeń o dzieleniu się, marzeń, w których hiena mierzy się z różnymi sytuacjami, aby stworzyć jutro, miejmy nadzieję, lepsze jutro. Nie mam żadnych problemów z nawiązaniem kontaktu z rolnikami z plemienia Bamanan w Mali, ponieważ kiedy nie wiesz, skąd pochodzisz, nie wiesz, dokąd zmierzasz. A w kraju Bamanan, jeśli nie wiesz, skąd pochodzisz, wszystkie duchy przychodzą jeden po drugim, aby wypluć ci w twarz orzechy koli, które żuły. Swój kunszt odziedziczyłem po ojcu, który z kolei odziedziczył go po swoim ojcu. Mój ojciec chciał, abym przekazywał obraz świata Bamanan i jego tradycji. To, co się ze mną dzieje podczas tej artystycznej podróży, jest fantastyczne. Wzbogacam pomysły mojego ojca nowymi, własnymi pomysłami.

Drodzy koledzy – lalkarze z całego świata: lalka jest narzędziem, które przekazuje głos przodków. Jej moc sprawia, że jest ona kwintesencją narzędzia władzy i autorytetu wodzów. Ale wszystko zależy oczywiście od regionu, w którym się znajdujecie.

Tradycja w nowoczesności. Moim głównym celem jest promowanie tradycyjnego lalkarstwa i praktyk przodków – od rzeźby po techniki animacyjne – na całym świecie. A także poznawanie tradycyjnego teatru afrykańskiego i światowego, unikalnego stylu przedstawień z wykorzystaniem masek i lalek, opartego na muzyce, tańcu i śpiewie.

Mam nadzieję, że dzieci z Mali, dzieci z Afryki i dzieci z całego świata będą rozwijać owe zamiłowanie do tej ogromnej tradycji społecznej, która stanowi nasze uniwersalne dziedzictwo kulturowe. Nieustannie dążę do tego, aby sztuka tradycyjnego lalkarstwa została w pełni doceniona za swoją oryginalność, tradycję i bogactwo.

Na koniec pragnę wyrazić głęboką wdzięczność członkom UNIMA, lalkarzom oraz wszystkim, którzy wierzą w sztukę lalkarską na całym świecie. Chciałbym również podziękować Światowemu Kongresowi UNIMA 2025 za nieocenione działania.

Dziękuję za wspaniałą współpracę i wiedzę, które były i są tak ważne dla wszystkich.

 

 

Niech BA FARO (bogini wody) będzie moim krajem, dopóki mój kraj nie stanie się naprawdę mój.
Szczęśliwego Nowego Roku 2026!
Dziesięć orzechów koli dla Ciebie! – Dix noix de cola pour toi !
Niech żyje UNIMA! Niech żyje Światowy Dzień Lalkarstwa 2026!
Niech żyje Charleville-Mézières!

Bamako, 10 grudnia 2025 r.
Yaya COULIBALY
Prezes Compagnie Sogolon
Kawaler Narodowego Orderu Mali

Portret Yaya Coulibaly.

Yaya Coulibaly  – Biografia

Yaya Coulibaly to malijski lalkarz, gawędziarz, magik i muzyk, urodzony 26 kwietnia 1959 roku w Koula, w regionie Koulikoro. Jego narodziny okazały się wyjątkowym wydarzeniem. Tego dnia bowiem odbyła się ceremonia Jo. Dzięki temu moc przodków została przekazana właśnie jemu, mimo że nie był najstarszym synem, któremu, jak nakazuje tradycja, owa moc powinna być przekazana.

Już w bardzo młodym wieku przekazano mu mistyczną wiedzę – jako bezpośredniemu potomkowi Bitona Coulibaly’ego, króla Ségou. Po ojcu odziedziczył z kolei ogromną wiedzę na temat lalkarstwa, które odgrywa kluczową rolę w rytuałach inicjacyjnych tajnych stowarzyszeń.

Później Yaya Coulibaly uczęszczał do Institut National des Arts (INA) w Bamako, gdzie odbył podstawowe szkolenie w zakresie klasycznego lalkarstwa. Zaraz potem studiował we Francji, m.in. w Institut International de la Marionnette (IIM), a następnie kontynuował naukę w Ecole Nationale Supérieure des Arts et de la Marionnette (ESNAM) w Charleville-Mézières.

Podczas studiów w Europie współpracował z etnologami i aktywnie przyczyniał się do rozwoju zachodniej wiedzy o tradycyjnych społeczeństwach Afryki Zachodniej. Brał również udział w badaniach naukowych dotyczących tych społeczeństw.

Od kilkudziesięciu lat Yaya Coulibaly, spadkobierca bardzo starej kolekcji lalek, jest gorliwym strażnikiem tradycji Bamanan, jednej z najstarszych i najbogatszych w Afryce. Jego kolekcja, która obecnie liczy prawie 25 000 lalek, stale się powiększa o nowe dzieła różnego rodzaju.

Dzięki bogatemu wykształceniu tradycyjnemu Yaya Coulibaly stworzył dynamiczny i współczesny teatr lalkowy, z którym obecnie podróżuje po całym świecie.

W 1980 roku założył trupę Sogolon, nazwaną na cześć matki cesarza Sundiaty – Keity –  matki założyciela imperium Mali. Jako pierwsza tego typu grupa teatralna w Mali, od momentu powstania działa na rzecz promowania twórczości teatralnej inspirowanej kulturami Bamanan, Somono i Bozo poprzez sztukę lalkarską prezentowaną w Mali, Afryce i poza nią. Tworzy spektakle, organizuje międzynarodowe trasy koncertowe, uczestniczy w najważniejszych festiwalach oraz szkoli profesjonalistów z Mali, Afryki, Europy, Ameryki i Azji, w tym artystów i naukowców.

W 2006 roku jego kolekcja została wystawiona w Gold of Africa Museum w Kapsztadzie w RPA. Wystawa obejmowała kolekcję zabytkowych i współczesnych lalek różnych typów (pacynki, marionetki, lalki cieniowe, a także maski i posągi). W tym samym roku wraz z Handspring Puppet Company Yaya Coulibaly uczestniczył w wystawie „At Arm’s Length: The Art of African Puppetry” w The Africa Center w Nowym Jorku. Brał również udział w wielu innych prestiżowych wydarzeniach na całym świecie. Odwiedził Galerie Echomusée w 18. dzielnicy Paryża, Les Halles de Schaerbeek w Brukseli, Documenta w Niemczech, Galerie Le Manège w Dakarze, La Rotonde des Arts i MASA w Abidżanie, MAPAS w Hiszpanii oraz Journées Théâtrales de Carthage (JTC, Dni Teatru w Kartaginie) w Tunisie.

Czerpiąc inspirację z afrykańskiej tradycji ustnej, Yaya Coulibaly podkreśla wartości, które są mu najbliższe: odwagę, miłość i dobrobyt. Jako zagorzały obrońca wolności indywidualnej i zbiorowej, niestrudzenie potępia wojnę i ekstremizm, które nazywa plagą naszych czasów.

Wieczne dziecko i niestrudzony podróżnik, promuje lalkarzy: naukowców, historyków, terapeutów, geomancerów, czarowników, uzdrowicieli, trenerów, nauczycieli w służbie życia.

Ten lalkarski czarodziej znalazł również czas, aby przekazać swoją wiedzę własnym dzieciom, zapewniając przyszłość tej sztuki: „Uważam, że lalki to cenne przedmioty, które należy przekazać młodszym pokoleniom” – zwierzył się.

Po kilkudziesięciu latach poświęconych promocji sztuki lalkarskiej Yaya Coulibaly uznał, że konieczne jest stworzenie festiwalu, który będzie coroczną celebracją lalkarstwa. I tak właśnie powstał Międzynarodowy Festiwal Sogobô w Bamako, którego pierwsza edycja odbyła się w maju 2024 roku i którego Yaya Coulibaly jest honorowym przewodniczącym.

Zapraszamy na “Wronę i Niedźwiedzia”

przez
Dwóch młodych aktorów stoi na scenie w białych T-shirtach i krótkich spodenkach. Jeden trzyma w ręku element kostiumu niedźwiedzia i ma straszną minę, drugi - różowe uszy gryzonia i przerażoną minę.

Zapraszamy do Teatru im. Jana Wilkowskiego na pokaz familijnego spektaklu „Wrona i Niedźwiedź albo słońce świeci wszystkim” w reż. Wojciecha Leśniewskiego.

Niedźwiedź całe swoje życie spędził w zoo, a Wrona na wolności.
Ona o każdy kęs musi walczyć, a on każdy posiłek dostaje na tacy.
On jest wielki, a ona – mała.
Ona jest ptakiem, on jest ssakiem.
Tych dwoje nie łączy nic, a dzieli wszystko. No właśnie.
A może jest jakaś jedna rzecz, chociaż jedna płaszczyzna pojednania?

„Wrona i Niedźwiedź albo słońce świeci wszystkim” to uniwersalna opowieść o budowaniu relacji, która może nie zmieni całego świata, ale bohaterom może dać szczęście. Spektakl zadaje pytania o to, czy trawa na drugim brzegu rzeki jest na pewno bardziej zielona, czy wrogowie w łańcuchu pokarmowym na pewno nie mogą się przyjaźnić, czy zamiana na życia to dobry pomysł.

Spektakl powstał w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku w ramach zajęć „Technika pracy z aktorem w planie lalkowym” na kierunku reżyserskim.

Twórcy i twórczynie:
Tekst – Martin Baltscheit
Reżyseria – Wojciech Leśniewski
Scenografia – Julia Mandziak
Opieka artystyczna – dr Helena Radzikowska
Obsada: Julia Czerniewicz, Kacper Malinowski, Kacper Rokosz

Spektakl dla widzów od 7. roku życia
Czas trwania: 50 minut

GRAMY 

Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 14, Białystok
17.04 (piątek), godz. 9:00 (BRAK MIEJSC)
18.04 (sobota), godz. 11:00 (REZERWACJA, Podlaskie Forum Teatrów Dzieci i Młodzieży Szkolnej)
19.04 (niedziela), godz. 11:00 

Rezerwacje biletów przyjmujemy telefonicznie w godz. 10:00-14:00 (tel.: 85 743 54 53).
Bilety: 20 – 30 zł. Zapoznaj się ze szczegółowymi informacjami dla widzów (link otwiera się w nowym oknie). 

Wystawienie sceniczne za zgodą Bühnenverlag Weitendorf GmbH.

Fot. Robert Jarosz 

Student Animated Film Night

przez

ENG BELOW

Drodzy Studenci i Twórcy Animacji!

Serdecznie zapraszamy do zgłaszania swoich filmów na Studencki Wieczór Filmu Animowanego FUTURE , organizowany w ramach 12. Międzynarodowego Festiwalu Szkół Lalkarskich PUPPETNOPUPPET. Festiwal odbędzie się w czerwcu (23-27) 2026 roku w Białymstoku.
Celem pokazu jest zaprezentowanie najciekawszych i najbardziej oryginalnych filmów animowanych stworzonych przez studentów, które tematycznie lub formalnie odnoszą się do idei przyszłości rozumianej w szerokim, wielowymiarowym znaczeniu.
Zapraszamy do zgłaszania prac podejmujących refleksję nad:

  • przemianami technologicznymi
  • rozwojem sztucznej inteligencji
  • wyzwaniami ekologicznymi czy wizjami kondycji człowieka w przyszłości.

Interesują nas również filmy eksplorujące innowacyjne rozwiązania formalne, eksperymentujące z techniką, materią i językiem animacji — ze szczególnym uwzględnieniem relacji między animacją a formami lalkowymi, teatrem przedmiotu oraz teatrem formy.

Nabór zgłoszeń trwa do 14 kwietnia.

Formularz zgłoszeniowy i regulamin przeglądu dostępne są TUTAJ 

Z niecierpliwością czekamy na Wasze zgłoszenia!

Dear Students and Animators!

We would like to invite you to submit your films to the Student Animated Film Night organized as part of the 12th International Festival of Puppetry Schools PUPPETNOPUPPET. The festival will take place in June 2026 in Białystok (Poland).
The showcase aims to present the most interesting, original animated films created by students that relate — thematically or formally — to the concept of the future, understood in a broad and multidimensional way.
We welcome works that reflect on:

  • technological transformations
  • the development of artificial intelligence
  • ecological challenges, or visions of the human condition in the future.

At the same time, we are also interested in films that explore innovative formal approaches, experiment with technique, materiality, and the language of animation, with particular attention to the relationship between animation and puppet forms, object theatre, and theatre of form.

Submissions are open until April 14.

Application form and The rules and regulations available HERE

We look forward to receiving your applications!

Czysty wymysł – piosenka aktorska

przez
Zrobione z góry zdjęcie grupy studentów leżących na podłodze z głowami skierowanymi do centrum.

Zapraszamy do Teatru im. Jana Wilkowskiego na koncert piosenki aktorskiej „Czysty wymysł“ w wykonaniu studentek i studentów IV roku aktorstwa.

To będzie wieczór w marynarkach,
które pamiętają cudze ramiona.
W bosych stopach,
które dotykają sceny jakby była ziemią
prawdziwą, choć z desek.
To piosenka aktorska,
nie do nucenia pod nosem,
lecz do oddychania wspólnie.
O tym, co może nigdy się nie wydarzyło,
a boli jak wspomnienie.
O prawdzie,
która czasem istnieje tylko przez chwilę
między jednym spojrzeniem a drugim.
Zapraszamy.
Usiądź blisko.

Spektakl przygotowany w ramach zajęć „Indywidualna praca z głosem“ pod opieką Jowity Kropiewnickiej na 4. roku studiów w Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku (kierunek aktorstwo, specjalność aktorstwo teatru lalek)

Występują:
1.    Aleksandra M’hango – Przekleństwo Millhaven
2.    Agnieszka Solska – Trudno jest być sobą
3.    Tereza Ťaptíková – Krzyżówka
4.    Julia Rotter – Tomaszów
5.    Gosia Bekisz – Padam
6.    Kacper Malinowski – S.O.S
7.    Barbara Kłoczko – A może miałby Pan ochotę
8.    Tymoteusz Jucha – Lego
9.    Anastasiia Maistru – Amy
10. Kacper Rokosz – Chciałbym być sobą
11. Julia Potrykus – Żyleta/Miljon
12. Julia Rotter – Krakowski spleen

Aranżacje i akompaniament (fortepian): Andrzej Makal
Opieka pedagogiczna i artystyczna: Jowita Kropiewnicka

Czas trwania: ok. 70 min
Wiek: 13+

GRAMY 
Teatr Szkolny im. Jana Wilkowskiego w Białymstoku
10.04 (piątek), godz. 19:00
11.04 (sobota), godz. 18:00 
12.04 (niedziela), godz. 18:00 

Rezerwacje biletów przyjmujemy telefonicznie w godz. 10:00-14:00 (tel.: 85 743 54 53).
Bilety 20 – 50 zł. Zapoznaj się ze szczegółowymi informacjami dla widzów (link otwiera się w nowym oknie). 

Balladyna w Teatrze Nowym w Poznaniu

przez
Dłoń oblepiona cząstkami malin stara się schwycić jaśniejący kolisty kształt.

5 i 6 marca o godz. 20:00 na Trzeciej Scenie Teatru Nowego w Poznaniu odbędą się gościnne pokazy spektaklu „Balladyna 68 – w nieco skróconej wersji” w reż. Lady Borovskiej. Reżyserka otrzymała zaproszenie do prezentacji w ramach „Tygodnia Młodego Teatru” na zeszłorocznym Forum Młodej Reżyserii.

Na niebie
jest Bóg… zapomnę, że jest, będę żyła,
jakby nie było Boga.
(Juliusz Słowacki, BALLADYNA)
 
Klasyka spotyka tu absurd, wielkie literackie gesty zderzają się z lalkowym detalem, dramat miesza się z farsą, a morderstwo – z groteską…

Historia Balladyny – lecz nie tej bezlitosnej, która wyszła spod pióra Juliusza Słowackiego, lecz tej z wersji Jeremiego Przybory, która co roku wstaje z grobu niczym upiór maturalny, straszy uczniów i terroryzuje polonistów. Samotność stała się jej przekleństwem, wspomnienia – torturą… Jaką drogę musiała pokonać, by zasiąść na tronie? Czy jej bezwzględność może okazać się… zabawna? I gdzie przebiega granica między władzą a szaleństwem?  
 
Uwaga! Niektóre sceny ze spektaklu mogą być drastyczne dla wegetarian.

Reżyseria: Lada Borovska
Obsada: Agnieszka Solska
Opieka artystyczna i pedagogiczna: dr Helena Radzikowska
Aranżacje: Marcin Nagnajewicz
Obsługa techniczna: Wiktoria Yefremowa

Projekt został zrealizowany w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie – Filii w Białymstoku w ramach zajęć „Technika pracy z aktorem w planie lalkowym” na podstawie utworu „Balladyna 68” Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego.

Fot. Anna Kuźmierowska