Osoby studiujące i wykładające w naszej uczelni w składzie delegacji Akademii Teatralnej na festiwale w Indiach


Zachęcamy do wsparcia Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy poprzez wpłaty do eSkarbonki Akademii dostępnej pod linkiem https://eskarbonka.wosp.org.pl/japuluwyti (link zewnętrzny)
Cel 34. Finału WOŚP to: Diagnostyka i leczenie chorób przewodu pokarmowego u najmłodszych pacjentów.
34. Finał WOŚP odbędzie się już 25 stycznia 2026!
Dołącz do nas!
Alfabet przedstawia subiektywny przegląd najważniejszych wydarzeń, spektakli i kreacji aktorskich w polskim teatrze w 2025 roku, pokazując, co w minionym sezonie zachwyciło, zaskoczyło i poruszyło recenzenta.
Poniżej lista wskazań dotycząca osób studiujących w naszej Filii (wraz z kategoriami):
Animacja:
• Julia Fidelus – monodram 20 DEN, reż. własna, projekt lalek: Magdalena Dąbrowska
L jak LALKI
• Nastia Magdziak i Katarzyna Mystkowska w Helenie, reż. Magdalena Dąbrowska, Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (Filia w Białymstoku);
O jak ODKRYCIE
• Julia Fidelus w monodramie 20 DEN, reż. własna, Akademia Teatralna im. A. Zelwerowicza w Warszawie, Filia w Białymstoku;
P jak (prze)PIĘKNI
• Lesia Pasichnyk i Tymoteusz Jucha w tańcu do utworu Adama Struga Puściła po stole do słów Bolesława Leśmiana w finale Heleny (reż. Magdalena Dąbrowska), Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (Filia w Białymstoku).
Gratulujemy serdecznie również absolwentkom i absolwentom naszej Filii, którzy zostali zauważeni w podsumowaniu.
Spoiler alert – uważajcie na lokowanie magii świąt
Poniżej znajduje się okno z portalu YouTube zawierające filmowe zaproszenie na warsztaty. Kliknij w okno i obejrzyj wideo bezpośrednio na tej stronie lub kliknij w link zewnętrzny: https://youtu.be/woHQFb9Tlp8 i obejrzyj na portalu YouTube.
Ciepłe myśli i życzenia kierujemy również w stronę:
Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie
Akademia Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie
Akademia Sztuk Teatralnych – Filia we Wrocławiu
Akademia Sztuk Teatralnych – Wydział Teatru Tańca w Bytomiu
Szkoła Filmowa w Łodzi / PWSFTviT
Warszawska Szkoła Filmowa
Szkoła Filmowa im. Krzysztofa Kieślowskiego Uniwersytetu Śląskiego
Państwowe Policealne Studium Wokalno- Aktorskie w Gdyni
Studium Aktorskie im. Aleksandra Sewruka w Olsztynie
Studio Sztuki Teatralno Aktorskiej STA
Studio Aktorskie Doroty Zięciowskiej
Studio Aktorskie Harmonic
Lart studiO – Szkoła Aktorska
Szkoła Aktorska Haliny i Jana Machulskich
Doris Team
Teatr BAZA
Beata Fudalej FUDpage
Waligórki
Młody Teatr
Kowalewo Pomorskie
Teatr Oko
Aneta Kaliściak
Ogólnopolski Ruch Recytatorski
Mama Zosi
Dr Helena Radzikowska obroniła 19 grudnia pracę doktorską „Powroty do Auschwitz, Zesłanie na Madagaskar. Studium i punctum pracy nad
spektaklami poruszającymi tematy pamięci o Zagładzie oraz tożsamości polsko-żydowskiej”, napisaną pod opieką prof. dra hab. Wojciecha Kobrzyńskiego.
Recenzenci pracy: prof. dr hab. Jolanta Dylewska, prof. dr hab. Krzysztof Grębski, dr hab. Tomasz Maśląkowski
Na zdjęciu świeżo upieczona pani doktor z promotorem prof. Wojciechem Kobrzyńskim i prorektorem ds. Filii w Białymstoku prof. Arturem Dwulitem.

„Bez teatru można żyć” to animowana historia naszej uczelni, jakiej jeszcze nie widzieliście! Autorka filmu – Ewa Maria Wolska opowiada o tym, jak doszło do zrekrutowania pierwszego rocznika studentów, o epoce „Wilka” jako dziekana, o przedmiotach, które żyją i życiu lalek po godzinach. Wszystko z humorem właściwym lalkarzom i w pięknej, dopracowanej w każdym calu formie wizualnej.
Data premiery został wybrana nieprzypadkowo. Tego dnia przypada 28. rocznica śmierci pierwszego dziekana uczelni, Jana Wilkowskiego oraz 3. rocznica śmierci jej założyciela, Krzysztofa Raua.
Czas trwania filmu: 15 minut
Premiera filmu w symboliczny sposób zamyka rok obchodów 50-lecia działalności Filii.
Twórczynie i twórcy filmu:
Pomysł, scenariusz, reżyseria, animacja: Ewa Maria Wolska
Muzyka, dźwięk: Urszula Chrzanowska
Montaż: Rami Shaya
Nagrania głosu (archiwalne i współczesne): Bernarda Bielenia, Alicja Czerniewicz, Wiesław Czołpiński, Rafał Derkacz, Artur Dwulit, Sylwia Janowicz-Dobrowolska, Monika Markowska, Karolina Martin, Marta Rau, Krzysztof Rau, Wojciech Szelachowski, Marek Waszkiel, Jan Wilkowski, Izabela Zachowicz i in.
W filmie wykorzystano technologię AI do przetworzenia nagrań głosowych inspirowanych głosami KRZYSZTOFA RAUA i JANA WILKOWSKIEGO
Nagrania głosu: Jakub Klimaszewski
W filmie wykorzystano zdjęcia lalek i elementów scenograficznych powstałych w Akademii Teatralnej w Białymstoku.
W filmie wykorzystano cytaty z książek, reportaży radiowych i filmu dokumentalnego, m.in.:
1. Bielenia Bernarda Anna. Wywiad, rozmawia Mateusz Dawidziuk. https://www.youtube.com/watch?v=SsNH9e1wMMQ&t=342s
2. Damulewicz Piotr (red.) Wypowiedzi Jana Wilkowskiego [w:] Spowiedź w drewnie czyli rzecz o Janie Wilkowskim, Białystok 2002.
3. Gordiejew Olga. Kontrolowana spontaniczność, reportaż, Polskie Radio Białystok, 16.06.2025. https://www.radio.bialystok.pl/reportaz/index/id/130925
4. Gordiejew Olga. Tramwajem do teatru, reportaż, Polskie Radio Białystok, 11.10.2024. https://www.radio.bialystok.pl/reportaz/index/id/112463
5. Gordiejew Olga. Wybrałem Teatr, reportaż, Polskie Radio Białystok, 07.02.2023. https://www.radio.bialystok.pl/reportaz/index/id/123759
6. Horodniczy Janusz, Wojciechowski Krzysztof (reż.). Światła ramp czyli Jan Wilkowski w Białymstoku, TVP3, 2001.
7. Rau Krzysztof, Najdłuższy egzamin do PWST [w:] Warszawska Szkoła Teatralna, szkice i wspomnienia, Warszawa 1991.
8. Rau Krzysztof, Autolustracja, Oficyna Wydawnicza STOPKA, Łomża 2009.
9. Wilkowski Jan, Belfer mimo woli [w:] Warszawska Szkoła Teatralna, szkice i wspomnienia, Warszawa 1991.
Szczególne podziękowania: Daria Holovchanska, Rafał Pietrzak, Agnieszka Sowała-Kozłowska
Gdzieś może środa czwartek mówią że nie puszczą już do kościoła w niedzielę.
Nie puszczą mówią, no bo już końmi przeorali taką bruzdę, tylko jedną taką bruzdę. To jaka to była granica?
Dwójka studentów postanawia zrobić reportaż o swoich rodzinnych stronach – o dwóch pograniczach, polsko-białoruskim i polsko-niemieckim. Wybierają się więc w odwiedziny do swojej pierwszej rozmówczyni. Nie mają pojęcia, że raz rozpoczęta rozmowa nigdy się nie kończy.
W pamięć wbiły mi się tłumy, stojące po obu brzegach i patrzące na kilka umajonych barek. […] Milczące tłumy stojące po obu brzegach wielkiej rzeki, patrzący na siebie w milczeniu, nieufnie i podejrzliwie. To była rzeka, która dzieliła, nie łączyła.1
Tekst dramatu powstał na podstawie zebranych opowieści mieszkańców pogranicza. Historie prowadzą czytelnika niczym po wyznaczonej linii – od osoby do osoby – prowadząc ścieżkami ludzkiej pamięci, tworzą pejzaż niekoniecznie tego co było, ale raczej tego co utrwaliło się w zbiorowej świadomości. Drogi prowadzą wzdłuż granic, tych narysowanych przez człowieka oraz tych, które wyznaczyła natura. Tych państwowych, ale też tych, które dzielą nas ze względu na wyznanie, pochodzenie czy język. Pytanie czy muszą?
Czym różnią się słowa borderline i borderland? Co łączy ołówek Stalina z prognozą pogody w Niemczech z 1967 roku? I co mają z tym wspólnego bociany? Jeśli chcą państwo poznać odpowiedź na te i inne pytania, zapraszamy serdecznie.
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny. Aby zarezerwować miejsce, należy wysłać wiadomość mailową na adres tymoteuszsarosiek@gmail.com
Tekst:
Tymoteusz Sarosiek, Agata Nierzwicka
Czytają:
Gosia Bekisz, Zuzanna Blicharz, Julia Czerniewicz, Jakub Gujda, Jakub Jagielski, Barbara Kłoczko, Michalina Krzemianowska, Wojciech Leśniewski, Anna Łukasiak, Kacper Malinowski, Aleksandra M’hango, Kacper Rokosz, Tadeusz Wdowiak
Zrealizowano w ramach stypendium artystycznego Prezydenta Miasta Białegostoku.
Autorzy dziękują Akademii Teatralnej w Białymstoku za udostępnienie przestrzeni oraz obsługę techniczną.
____________________
Czy wiesz że: zajmujemy piąte miejsce w rankingu najbardziej okrągłych państw świata?! Polska z wynikiem 0,903 uplasowała się na piątej lokacie, ustępując jedynie Sierra Leone, Nauru, Zimbabwe i Watykanowi.2
Pogranicze – obszar położony blisko granicy oddzielającej terytoria różniące się pod pewnymi cechami. Najczęściej chodzi tu o granice państwowe. Na obszarach pogranicza obserwuje się przemieszanie pewnych cech, w tym kultur, z obu sąsiadujących ze sobą obszarów.3
1 – F. Miedziński, Polsko-niemiecka współpraca przygraniczna, Przegląd Zachodni 3/1961
2 – G. Ciruelos (https://gciruelos.com/what-is-the-roundest-country.html)
3 – Wikipedia (https://pl.wikipedia.org/wiki/Pogranicze_(obszar))
Naszą Społeczność opuścił Nauczyciel i Przewodnik kształtujący pokolenia reżyserów i aktorów, nieustannie przywracający wiarę w podstawowe wartości: Piękno, Prawdę i Miłość. Miłośnik Drzew pozostawił po sobie silny, rozlegle ukorzeniony i bujnie rozgałęziony Teatr.
Rodzinie i Bliskim wyrazy głębokiego współczucia składa Społeczność Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie
Są to w kolejności alfabetycznej:
Cieszymy się, że ich ogromna aktywność i zaangażowanie zostało dostrzeżone i nagrodzone!